Spel van jonge en oude jazzmusici verre van saai

Oud en Nieuw, deel 1: woensdag 3 jan. Ned.3., 19.58u. Deel 2: woensdag 10 jan.

Praten over muziek - zonder in vaagheden te vervallen - is niet eenvoudig. Muzikanten laten praten over elkaars muzikale kwaliteiten is dat al helemaal niet. Een goed idee dus van de NPS, om in het programma Oud en nieuw, dat in twee delen jonge en oude jazzmuzikanten naast en met elkaar laat optreden, vooral “muziek in uitvoering” te filmen. Van de interviewtjes die toch zijn gehouden met de deelnemende musici zijn, terecht, alleen enkele sappige stukjes gemonteerd. De bewonderende of gekwelde blikken die her en der worden geworpen en de diepe zuchten die worden geslaakt zeggen veel meer.

Op zichzelf zou er heel veel te bepraten zijn tussen de vier jongelingen die tegenover vier arrivé's zijn geplaatst om per duo een stel jazzstandards te vertolken onder begeleiding van het Metropool Orkest. In het eerste deel van het programma, dat morgen wordt uitgezonden, komen de duo's Jan van Duikeren/Ack van Rooijen (trompet en flugelhorn) en Fleurine Verloop/Rita Reys aan bod. Vanzelfsprekend zijn Van Duikeren (19) en Verloop (28) vooraf licht nerveus, hoewel zij toch nu al, en dat is tekenend, een zekere professionaliteit uitstralen. Een mooi moment is als de oude garde de jongere tips geeft. Zo adviseert de eenenzeventigjarige Rita Reys haar jongere collega “effe iets in te hangen” (wat dat ook moge zijn) bij een bepaalde frase van het snelle stuk I've got just 'bout everything. Verloop kan niet bogen op de routine van Reys, maar technisch gezien brengt ze het er goed vanaf.

De aardigste confrontatie tussen jong en oud vindt plaats in het volgende week uit te zenden tweede deel van Oud en Nieuw, als de mondharmonica-spelers Toots Thielemans en Kim Snelten aantreden. Thielemans, die als 73-jarige wereldfaam geniet, zal waarschijnlijk tot dat moment nog nooit gehoord hebben van Snelten. Snelten daarentegen kijkt huizenhoog op tegen de ontmoeting met Thielemans. Aan de make-uptafel zegt hij: “Dit wordt de dag dat ik door de mand val.”

Even later staat Thielemans met het orkest te repeteren op de mierzoete ballad All the things you are. In zijn eentje. Zou Snelten nu al door de mand zijn gevallen? Nee, want later, bij een blues blaast hij zo hevig op zijn mondharmonica, dat alle kleur uit zijn gezicht wegtrekt. Thielemans raakt ondertussen allengs enthousiaster en uiteindelijk ontstaat er een spannend, spontaan samenspel. De close up beelden van krullende lippen die langs het ijzer van een mondorgel wrijven waren niet echt nodig geweest.

De informatieve waarde van Oud en nieuw is gering, wat het gevolg is van de speelse opzet. Zo komt de kijker niets te weten over de achtergrond van de jonge muzikanten. Maar misschien is dat ook niet zo belangrijk. De saaiheid die vaak kleeft aan concertregistraties, zeker vanuit een studio, is in dit programma in ieder geval doeltreffend vermeden.

    • Viktor Frölke