'Mevrouw ADT' raakt niet snel in paniek

Ze begon bij ADT Security Systems als directiesecretaresse. Nu is Michèle Vreeswijk al weer zeventien jaar directeur van de Nederlandse vestiging van het Amerikaanse beveiligingsbedrijf. Onlangs werd ze gekozen tot Zakenvrouw van het Jaar 1995. “Natuurlijk is wel eens getracht de poten onder mijn stoel vandaan te zagen. Maar ik ben geen mens om snel in paniek te raken.” Een interview met 'mevrouw ADT'.

CAPELLE A/D IJSSEL, 30 DEC. Van een vrouwennetwerk is ze nooit lid geworden. Geen behoefte aan, legt ze uit in haar ruim bemeten directiekamer in het ADT-hoofdkantoor in Capelle aan den IJssel. “Ik ben nooit problemen tegengekomen in de mannenwereld. Al weet ik dat de heren in de beveiligingsbranche wel eens hebben gedacht 'ach, een vrouwelijke directeur, dat gaat wel weer over'.”

Ze neemt de mannen niets kwalijk. “Ik laat me niet storen door onzin. Het klinkt erg arrogant, maar ik heb weinig last van onzekerheid. Ik vond die opgetrokken wenkbrauwen wel leuk. Ik hoefde alleen maar te zorgen dat ze geen gelijk kregen.”

In de zeventien jaar dat ze algemeen directeur is van de Nederlandse vestiging van ADT Security Systems BV (165 werknemers), wereldmarktleider op het gebied van elektronische beveiliging en alarmcentrale-dienstverlening, heeft Michèle Vreeswijk (49) inmiddels heel wat mannelijke collega-directeuren zien komen en gaan. Nog steeds is ze de enige vrouw in de top van de beveiligingsbranche in Nederland. “Natuurlijk is wel eens getracht de poten onder mijn stoel vandaan te zagen. Maar ik ben geen mens om snel in paniek te raken.”

Vreeswijk begon haar carrière 25 jaar geleden als directiesecretaresse bij ADT. “Ik wilde toen al graag de beste zijn, keek goed om me heen en was kritisch. Ik nam initiatieven waar anderen mogelijkheden lieten liggen.” Toen ze haar chef een reorganisatieplan voorlegde, ging hij akkoord op voorwaarde dat Vreeswijk het idee zelf zou uitvoeren. Haar promotie tot office manager liet niet lang op zich wachten.

Korte tijd later kreeg ze de leiding over de eerste geautomatiseerde alarmcentrale in Europa. Vreeswijk: “Zelfs de Amerikaanse directie vond het heel bijzonder, een vrouw aan het hoofd van een alarmcentrale. Ze stuurden een mannetje naar Europa dat me drie weken lang op de vingers heeft gekeken. Kennelijk is hij enthousiast teruggekomen in de VS, want in 1977 werd ik gekozen tot ADT-manager van het jaar.” Een jaar later werd Vreeswijk, toen 31 jaar oud, benoemd tot algemeen directeur. Daarmee was zij de jongste general manager van ADT, dat wereldwijd zo'n 13.000 werknemers heeft.

Haar lange carrière en haar opmerkelijke loopbaanontwikkeling van directiesecretaresse tot directeur waren voor de jury van de jaarlijkse Veuve Cliquot-prijs onlangs reden Vreeswijk uit te roepen tot Zakenvrouw van het Jaar 1995. Sindsdien stromen de uitnodigingen voor lezingen en symposia binnen. “Er zitten ook verplichtingen aan zo'n uitverkiezing”, zegt ze. “Je kunt niet zeggen 'bedankt voor de prijs en zoek het verder maar uit'. Als Zakenvrouw van het Jaar ben je een voorbeeld voor andere vrouwen. Ik heb laten zien dat het kan, een secretaresse die directeur wordt.”

In haar lange loopbaan bij ADT heeft Vreeswijk de beveiligingsbranche zien veranderen van een technische sector in een dienstverlenende branche met een high tech-inslag. “Vroeger waren we een elektrotechnisch bedrijf en hadden we vooral banken en juweliers als klant. Nu vormen particulieren onze grootste groeimarkt en onderscheiden we ons door hoogwaardige dienstverlening.”

Om die reden is Vreeswijk in de avonduren begonnen aan een studie psychologie, richting arbeid en organisatie. “Een late roeping”, noemt ze het zelf. “Psychologie is een prettige tegenhanger van zakendoen, zonder dat het soft is. Ik wil weten waar ik met het bedrijf naartoe moet. Ik wil noodzakelijke veranderingen, zoals álle werknemers klantgericht laten leren denken, van tevoren zien aankomen en tijdig doorvoeren, ik hou niet van abrupte ingrepen.”

Michèle Vreeswijk is “heel gewoon” gebleven ondanks haar topfunctie, vindt ze zelf. “Ik zet mijn eigen koffie, maak mijn eigen afspraken, haal zelf mijn bezoek op bij de receptie en als ik koffie mors, haal ik zelf een dweil. Wel zo efficiënt. Niemand in dit bedrijf is te belangrijk voor welke klus dan ook. Daarmee geef ik zelf het goede voorbeeld, bovendien houd ik contact met mijn medewerkers als ik veel door het bedrijf loop. Ik houd er niet van als mensen tegen me opkijken, mijn deur staat altijd open. Men weet heus wel dat ik niet de hele dag gestoord wil worden met tut-dingen.”

Na zeventien jaar op de directiestoel is Vreeswijk een beetje 'mevrouw ADT' geworden, erkent ze. “Zeventien jaar op één stoel is inderdaad heel lang, maar ik vind deze functie nog steeds leuk. Hoogwaardige dienstverlening is me op het lijf geschreven en ik vind niets prettiger dan een tevreden klant. Ik zie niet wat er zo goed aan is om elke paar jaar van functie te veranderen.”

Ambities om nog verder op te klimmen binnen ADT heeft Vreeswijk niet. “In een managementfunctie op Europees niveau sta je verder van de klanten af, terwijl ik de dingen juist graag van nabij meemaak. Ik houd van doen, van direct invloed uitoefenen op situaties en ik heb altijd haast. Bovendien houd ik er graag nog een privé-leven op na. Ik hoef niet zo nodig driemaal per week in het vliegtuig te zitten.”