Haas

Natuurlijk, iemand die je op zo'n feestelijke hazepeper trakteert mag best een hele tijd achtereen het woord voeren; zo kun je zelf rustig doorgaan met proeven. Sfeervolle kaarsen, glanzend zilver en de kruidigste geuren - toch legt je tafelgenoot mes en vork telkens neer om zijn betoog met beide handen te begeleiden. Opzij tegen de muur vergroot het kaarslicht zijn gebaren, en zo zie je allerlei oude figuren optreden; het schaduwpaard met zijn oor omhoog om een gang van zaken voorgoed af te kappen; de schaduwslang met zijn spitse snoet om precies dát te benadrukken; vaak ook de haan met zijn kam van vier vingers wijs, 'hoe is het in vredesnaam mogelijk'.

Maar ten slotte steekt eindelijk, terwijl het dessert er al aankomt, de prachtigste schaduwhaas beide oren de lucht in: dat was piekfijn in orde.