mobiel

sinds maandag zweeft er voor mijn raam

een trillend eenzaam blaadje

zomaar midden in de lucht

het danst daar felgeel

in de kou

alleen in de decembermist

druppelt er een draadje

's avonds zit ik op mijn bed

het glas voelt lekker koud

er groeit een dampkring rond mijn neus

de lichtjes worden sterren

en met dezelfde toverkracht

zet ik een hart in de condens

en dat B van mij houdt

maar dan, ineens...

ben ik het kwijt

ik schrik

wrijf vlug de ruit weer schoon

gelukkig maar... ik zie het weer:

mijn blaadje, de nieuwjaarsmobiel

het wiebelt aan de tijd