Klassieke saxen

Arno Bornkamp & Ivo Janssen: Devil's Rag, the Saxophone in 12 Pieces (Vanguard Classics 99085)

Barbara Thompson & The Medici Quartet: Barbara Song (Virgin Classics 7243 5 45167 2 6)

Zoals de viool wordt geassocieerd met klassieke muziek, zo staat de saxofoon gebruikelijk voor jazz. Toch is er vooral voor de alt uit deze instrumentenfamilie heel wat 'klassieke' muziek geschreven of bewerkt. De aan het Sweelinck opgeleide en daar nu zelf docerende Arno Bornkamp is geknipt om de saxofoon in de klassieke muziek verder te emanciperen want behalve een voortreffelijk instrumentalist is hij ook een uitgesproken podiumdier.

Het is dus te hopen dat hij het repertoire van Devil's Rag ook live leven wil blijven inblazen, want zelden klonk klassiek zo fris en onbevangen als op deze cd. Het spectaculairst klinkt zonder twijfel het springerige titelstuk, in 1988 geschreven door de Fransman Jean Matitia, maar andere composities raken dieper. De intense dynamiek van Bizets Intermezzo uit l'Arlésienne (1872), de langoureuze lyriek van het Oude Kasteel van Moessorgski (1874) of de eenzame nachtpoëzie van de tweede Prelude van Gershwin uit 1927, Bornkamp maakt goud van alles wat hij aanraakt. De buitengewoon genuanceerde partijen van pianist Ivo Janssen geven dit metaal nog meer edelglans.

De door jazzmuziek 'bedorven' Britse saxofoniste Barbara Thompson pakt het op Barbara Song minder klassiek aan. Ze speelt naast alt ook sopraan- en tenorsaxofoon en beperkt zich tot het oeuvre van één componist: de Amerikaanse Duitser Kurt Weill. Dat ook haar cd het beluisteren zeker waard is behalve aan het Medici strijkkwartet te danken aan de arrangeurs, onder wie Mike Westbrook, Johnny Dankworth en Mike Gibbs, de besten die Engeland in dit genre kent.

Ook zelf arrangeerde Thompson met succes twee stukken: Je ne t'aime pas en het roemruchte Mack the Knife uit de Dreigroschenoper. De glissandi vliegen de luisteraar in dit laatste stuk om de oren en dat is begrijpelijk want of het nu strijkers of saxofonisten zijn: van glijen houden ze allemaal, of het nu keurig klassiek is of smerig jazzy.