Paddenstoelen

In de artikelen die dezer dagen in NRC Handelsblad verschenen over de nieuwe spelling werd, bij de discussie over de tussen-n, als afschrikwekkend voorbeeld o.a. het woord paddenstoelen genoemd.

Los van het al dan niet logisch zijn van de regels vond men dat het woord met een n absoluut niet in het gehoor lag. Ik was het daar volkomen mee eens, en voor mij zouden het paddestoelen blijven.

Tot mijn blik over het rijtje door mijn grootvader Jac. P. Thijsse geschreven Verkade-albums gleed en ik tot mijn verbazing zag dat het album uit 1929 paddenstoelen heette. Mèt een n. Aangezien ik er van overtuigd ben dat mijn grootvader de toen geldende spelling goed beheerste moet dat dus toen de juiste schrijfwijze zijn geweest. Ik zat in die periode in de hoogste klassen van de lagere school en heb het dus ongetwijfeld ook zo geleerd, en zal waarschijnlijk in mijn HBS-tijd de overgang naar paddestoelen zonder n hebben meegemaakt. Ik kan mij niet herinneren dat ik dat erg raar vond.

Moraal van deze zich herhalende geschiedenis: ook aan de foeilelijke paddenstoelen zullen wij t.z.t. wel wennen, net zo goed als mijn generatie dat destijds met de paddestoelen deed.