Koffiebeker

In NRC Handelsblad van 8 december, werd ruim aandacht besteed aan de zogenoemde milieumok, waaruit de Haagse gemeenteambtenaren hun koffie mogen drinken. Theedrinkers bleven buiten beschouwing. Eigenlijk vind ik dit een zaakje van Madurodamformaat, maar de uitgebreide berichtgeving zet aan tot denken.

In mijn conceptie is een mok een kroes van email. Ik spreek liever, zoals Hyacinth Bucket, van een beker. Aan het schoonmaken van een beker wordt geen woord besteed. Waar moet dat gebeuren? Aan de wastafels op de toiletten? Zou de Dienst Bouwen & Wonen dit door de vingers willen zien? Als ik mij goed herinner is volgens de regels van de volkshuisvesting om redenen van de volksgezondheid afwassen en persoonlijke hygiëne aan dezelfde wasbak niet toegestaan. (Hierbij kan gedacht worden aan de natte blokken op campings).

Mocht een medewerker zijn beker met warm water willen schoonmaken, dan kan hij naar de douches van de inpandige sporthal gaan. In de overige wasgelegenheden is slechts koud water beschikbaar. Omdat aan een beker niet te zien is wie eruit heeft gedronken, zal ieder steeds uit een schone beker willen drinken. De kraan zal dus dagelijks 3.000 (medewerkers) maal vier (aantal bekers koffie) is 12.000 maal ruim stromen. Daarbij komt nog een reusachtige natte prop van 12.000 papieren handdoeken waarmee de nattigheid is opgedept. Hoe milieuvriendelijk blijkt een milieuvriendelijk idee te zijn!