Gesputter van CLBN-aandeelhouders

ROTTERDAM, 23 DEC. Rap na de vergadering nam de twijfel bezit van Marc Gedopt, de kersverse bestuursvoorzitter van Generale Bank Nederland. Hij had zijn vuurdoop doorstaan als nieuwe eerste man van de bank die tot gisteren Credit Lyonnais Bank Nederland (CLBN) heette. De vierde bank van Nederland met zo'n 2600 werknemers. Hebben de aandeelhouders begrepen wat ik bedoelde, vroeg Gedopt zich af?

De Franse staat verkocht gisteren zijn meerderheidsbelang van ruim 94 procent in voorheen CLBN. De Belgische Generale Bank werd voor bijna 1,18 miljard gulden de nieuwe eigenaar. De verkoop maakt deel uit van de schaalverkleining van de staatsbank Crédit Lyonnais, die in mei van een faillissement werd gered en nu grote uitverkoop moet houden. Op het hoofdkantoor van de Generale Bank aan de Rotterdamse Coolsingel werden de bordjes verhangen: de Franse naam was al weg, het plastic werd van de nieuwe Belgische borden getrokken.

Tot verrassing van menig aanwezige las president-commissaris mr. F. van der Stee aan het begin van de vergadering een persbericht van de Generale Bank voor dat zij vier weken lang bereid is aandelen op de beurs te kopen tegen 77,88 gulden per stuk.

Is dat een openbaar bod, vroegen aandeelhouders zich af? Nee, zo legde directielid J. Tack van de Generale Bank uit. De Belgische bank is bereid de aandelen in het beursverkeer te kopen, maar streeft niet naar 100 procent. Er komt geen biedingsbericht. De elf bestuurders en directeuren met lucratieve aandelenopties zullen niet aarzelen: zij incasseren hun opties. Dat levert hen samen bijna 2 miljoen gulden op. Onder hen is bestuursvoorzitter W. Van Driel, die de succesvolle ommekeer leidde, maar na de verkoop aan de Generale Bank naar investeringsmaatschappij HAL overstapt en commissaris wordt.

De beleggers in de zaal, die jaren bij de Franse grootaandeelhouder hadden aangedrongen op een uitkoopregeling, sputterden. Zonder informatie zijn wij niet van plan onze aandelen te verkopen, mopperde een enkeling. En als de Generale Bank toch niet naar 100 procent streeft, hoeven zij de wettelijke uitkoopregeling niet te vrezen. Een aandeelhouder die meer dan 95 procent van de aandelen bezit, kan bij de rechter ook overdracht van de rest afdwingen. Gedopt, na afloop: “Als het management echt bekommerd is om de belangen van de aandeelhouders, dan let zij op drie elementen: het lange termijn perspectief van de belegging, een goed rendement en goede verhandelbaarheid van de aandelen op de beurs. Welnu, dat laatste kan ik niet bieden. Minder dan 6 procent is beschikbaar voor de handel op de beurs. Feitelijk zijn wij wel verplicht de aandelen van de beurs te halen. Heeft iedereen dat zo begrepen?”

Hij bekende dat de vergadering anders verliep dan in België. Nederlandse beleggers dragen het hart op de tong. Wat dat betreft viel Gedopt met zijn neus in de boter. Vergaderingen van CLBN waren de laatste jaren rumoerig. Voorzitter Van der Stee (“Was dat uw vraag? Gaat u dan zitten”) streek de sprekers op voorgaande vergaderingen regelmatig tegen de haren in, wat de sfeer een extra geïrriteerde dimensie gaf. Gisteren viel het mee. Het was - waarschijnlijk - de laatste keer.

De sprekers doordrenken de vergaderingen bijna traditioneel met het verleden. Dat begint doorgaans met voorganger Slavenburg's Bank, daarna volgt de periode als Credit Lyonnais Bank Nederland. Daarvoor bewaren zij hun sterkste bewoordingen en emoties. De bank leek toen een willig werktuig van haar Franse moeder bij de financiering van de overname artiesten Parretti en Fiorini. De afloop van deze en andere financiële escapades was desastreus. Het bracht de Franse moederbank aan de rand van de afgrond en zorgde voor het faillissement van verschillende Nederlandse beursvennootschappen, zoals Bobel en Chamotte Unie, die in de greep van Parretti en Fiorini waren.

Van der Stee, in die periode al (president-)commissaris van Credit Lyonnais Bank Nederland, werd er opnieuw veelvuldig aan herinnerd. Verschillende beleggers stemden tegen de decharge voor het gevoerde toezicht door de Franse leden van het bestuur en de raad van commissarissen. Zij waren niet aanwezig.