Op zoek naar bandjes

Opscene ƒ 5,95, verschijnt tweemaandelijks. Voor abonnementen inl. 076-5228375. I.v.m. met het jubileum is er een Opscene-cd verschenen met bijdragen van oa The Ex, The Wedding Present en Cornershop. Op 25 januari is er een Opscene-avond in Paradiso met typische 'Opscene-groepen', waarvan de namen vooralsnog geheim worden gehouden.

Het lezen van het muziekblad Opscene is als het bezoek aan een dierentuin met uitsluitend onbekende diersoorten. De argeloze popliefhebber ziet zich geconfronteerd met groepsnamen als Dinner Is Ruined, Woodshed of Kepone; bands of solo-muzikanten die door de redactie gepresenteerd worden alsof het om gevestigde namen gaat. Het tijdschrift Opscene heeft in de acht jaar van haar bestaan steeds volhard in het interviewen van de obscuurste popgroepen. Underground of niet, lijkt het criterium waaraan de medewerkers de onderwerpen toetsen.

Toen Vinyl eind jaren tachtig ophield te bestaan, besloten Peter Kuiters, Erik van den Berg (inmiddels redacteur bij OOR) en een aantal andere Dordrechtenaren de ontwikkelingen in de voorhoede van de popmuziek te gaan verslaan. De uit vrijwilligers bestaande redactie, die Opscene iedere twee maanden in eigen beheer uitbrengt, viert nu haar jubileum met het vijftigste nummer. De omslag van de jubileumeditie ziet er net zo low budget uit als anders; een onscherpe zwart-wit foto op een kanariegeel vlak.

In de eerste twintig pagina's van het nummer wordt teruggekeken op 'legendarische' interviews en recensies die in Opscene verschenen zijn. Uit de citaten blijkt en passant hoe vroeg het blad bepaalde groepen en artiesten 'ontdekt' heeft. Bovendien bieden ze een aardige bloemlezing van de schrijfstijl van Opscene. 'Pussy Galore solliciteert naar een plekje op de vuilnisbelt. Kwalijk riekende schrootexercities verdeeld over elf zeer rammelende trashnoisesongs die het niveau van de gemiddelde act op een Spaanse serie K-Tel verzamelelpees niet eens overtreffen', schreef Harry Prenger bijvoorbeeld in Opscene nummer 18.

De benadering van de Opscene-redactie is die van de fan die op een persoonlijke manier zijn favorieten aan de man wil brengen. Emotionele ontboezemingen en een geborneerde toon als de geïnterviewde held bijvoorbeeld niet in een goed humeur blijkt, zijn dan ook geen zeldzaamheid.

Die persoonlijke aanpak zoeken de Opscene-schrijvers ook bij de muzikanten waarover geschreven wordt. Al waren de onstuimigste muzikale ontwikkelingen van de afgelopen acht jaar te vinden op het gebied van de electronische dansmuziek, Opscene blijft op zoek naar de echte bandjes; naar de gedrevenheid van een hardcore punk-trio dat met twee gitaren en een drumstel in een busje door Oost-Europa tourt.

Vandaar dat in Opscene ook nog altijd vinyl-singles besproken worden - en dat maakt het blad in Nederland uniek. In het jubileumnummer is behalve voor de nodige noise-groepen ook aandacht voor een enkele beginnende elektronica-act, zoals het Engelse Woodshed. Of deze groepen ooit hun obscure status te boven komen blijft voorlopig de vraag. De verdienste van Opscene blijkt soms pas jaren later.