Maceo Parker laat het publiek feestelijk schudden

Concert: Maceo Parker. Gehoord: 20/12 Paradiso, Amsterdam. Herhaling: 10/1 Noorderligt, Tilburg; 11/1 Oosterpoort, Groningen.

Altsaxofonist Maceo Parker treedt bijna jaarlijks in Nederland op en zijn concerten zijn altijd uitverkocht. De faam die Parker en zijn band, waaronder trombonist Fred Wesley, genieten wordt niet gevoed door het uitbrengen van cd's, maar is gebaseerd op een onverwoestbare reputatie. Bij ieder optreden staat er een nieuwe generatie liefhebbers in de zaal. Want dat deze muzikanten, afkomstig uit de entourage van James Brown, een beschaafd funk-feest zullen brengen is inmiddels een betrouwbaar gegeven, net zo betrouwbaar als de verwachting dat saxofoniste Candy Dulfer altijd langs komt voor een bijdrage.

De zes heren, in uniform double-breasted kostuum, speelden gisteravond een kleine drie uur. Als Maceo Parker begint te zingen, blijkt er een sterk contrast met zijn helder bulderende saxofoongeluid: zijn stem is ingehouden. Maar toch zijn de kreetjes en vocale improvisaties die Parker samen met bassist Jerome Preston laat horen, opwindend. Want ze doorbreken de onstuitbare funk-stroom die de band produceert. De hoekige ritmes van bas en drums, bekleed met het knorrende geluid van Wesleys trombone en Parkers luide saxofoon, zijn niet altijd even afwisselend.

Het concert begon met in verhouding korte stukken, en naarmate de avond vorderde werden de nummers steeds meer uitgesponnen. Maceo Parker is een charmante showman, met kokette dansjes en handbewegingen, maar zijn aan- en afkondigingen van de solerende muzikanten namen tegen het eind wel heel veel tijd in beslag.

Maar toen was het feest al op gang. Op het podium speelde Candy Dulfer haar hoge opgewonden antwoorden op Parkers gemoedelijke getoeter, en de zaal klapte en danste, aangemoedigd door Maceo's gebiedende 'Shake everything you've got!'