Johnny Ace 1929-1954; Altijd intens droevig

De lijst van popmusici die voortijdig en op het hoogtepunt van hun roem overleden is lang. Elk van hen heeft een zwanezang, een laatste veelbetekenend nummer. Op of rond de sterfdagen van popmusici worden deze laatste nummers nader bekeken. Vandaag 'Pledging My Love', de zwanezang van Johnny Ace die 31 jaar geleden op 24 december overleed.

Hoe zou het Johnny Ace zijn vergaan, als hij niet op kerstavond 1954 al op 25-jarige leeftijd was overleden? Het is een verboden vraag in de zwanezangserie, maar voor de eerste belangrijke, voortijdige dode uit het rock 'n' roll-tijdperk moet een uitzondering worden gemaakt. Een echt antwoord is er natuurlijk niet, maar het is opvallend dat alle souldeskundigen hem achteraf een grootse toekomst hebben voorspeld. De in 1929 als John Marshall Alexander geboren Johnny Ace zong in 1954 pas twee jaar als solo-artiest; daarvoor had hij samen met bluessterren als B.B. King en Bobby 'Blue' Bland gespeeld. In de twee jaar van zijn solo-carrière had hij al een paar bescheiden hits gehad, maar wat de toekomst vooral zonnig deed schijnen was dat Ace een van de eerste zwarte zangers was die tot de blanke popmarkt wisten door te dringen - de zwarte rhythm 'n' blues- en de blanke popmarkt waren toen nog strikt gescheiden in de Verenigde Staten. Johnny Ace had het in zich een soort Sam Cooke te worden.

Johnny Ace stierf te vroeg om echt beroemd te worden en zijn werk leeft vooral voort in dat van anderen. Maar wie eenmaal Ace's originelen heeft gehoord, neemt geen genoegen meer met de bekendere uitvoeringen van anderen, ook al is die van Aretha Franklin. Haar uitvoering van 'Respect' mocht dan zo goed zijn dat zelfs de auteur Otis Redding moest toegeven dat hij zijn lied 'aan dit meisje had verloren', haar cover van 'My Song', Ace's eerste hit uit 1952, is veel minder melancholiek en droevig stemmend dan de krakende versie van Johnny Ace. En daar gaat het toch om bij dit nummer, waarvan de eerste regels luiden: “You told me you would leave me here in tears / Now you 're gone and hours seem like years.”

Johnny Ace was niet alleen de eerste belangrijke rock 'n' roll-dode, maar ook een van de bizarste. Ace's einde was niet het gevolg van drank, drugs, of een ongeluk, maar geheel aan de zanger zelf te wijten. Op kerstavond 1954 wachtte het publiek in de uitverkochte zaal van het City Auditorium in Houston, Texas op de hoofdact van de avond, Johnny Ace, toen er vanachter het podium een schot klonk. Even later werd duidelijk wat er was gebeurd: Johnny Ace had gegokt en verloren. Bij een spelletje Russische roulette had hij zich door het hoofd geschoten.

Maar kerstavond 1954 betekende nog niet het definitieve einde van Ace's loopbaan. Zijn platenmaatschappij, Duke Records, bracht postuum 'Pledging My Love' uit. Ace's zwanezang werd zijn grootste hit en bereikte nummer 17 in de Amerikaanse hitparade. Later, in 1974, kreeg het liedje nieuwe bekendheid door de uitvoering van Marvin Gaye en Diana Ross uit 1974. Maar ook Gaye en Ross, toch niet de minsten uit de soul, hebben Ace's origineel niet overtroffen. Bij Ross en Gaye is 'Pledging My Love' een jubelzang. Juichend beloven zij elkaar eeuwige liefde: “Forever my darling / My love will be true / Always and forever / I'll love just you.” Hier is sprake van groot geluk en vol vreugde zingen ze dan ook om beurten verder: “Just promise me, darling, your love in return / Make this fire in my soul, dear, forever burn.” En verder gaan ze, elkaar in gejubel overtreffend: “My heart is at your command, dear, to keep love and to hold / Making you happy is my desire, keeping you is my goal.”

Zwart op wit geeft de tekst Marvin Gaye en Diana Ross gelijk: 'Pledging My Love' is een gelukslied dat door engelen gezongen dient te worden. Maar Johnny Ace heeft er toch iets intens droevigs van weten te maken. Heel even, wanneer in het begin de rinkelende piano klinkt, lijkt het alsof er niets aan de hand is. Maar al snel zijn de sonore, melancholieke vibrafoontonen te horen en als Ace begint te zingen, blijkt onmiddellijk dat deze zanger weinig reden tot gejubel heeft. Hier is een man aan het woord die een laatste poging onderneemt zijn aanbedene te overtuigen, maar Ace zingt de woorden zo slepend, trekkend en bijna vals zelfs, dat het duidelijk is dat hij eigenlijk al weet dat het allemaal vergeefs is. Hij heeft zich er al bij neergelegd dat wat hij in het tweede couplet vraagt - “Just promise me, darling, your love in return” - nooit zal gebeuren. Bij Johnny Ace is 'Pledging My Love' geen engelenzang, maar het lied van een hopeloos verliefde die zeker is van de slechte afloop. Er is dan ook veel voor te zeggen om Ace's Russische roulette op kerstavond niet te beschouwen als een spelletje, maar als de verkapte zelfmoord van een reddeloos verlorene.