Geboren muzikant in walm van mosselen en bier

Concert: Arno à la Française in Café Oostende. Gehoord: 19/12 Paradiso, Amsterdam. Herhaling: 13/1 O42, Nijmegen.

Van Belgisch bier in een Nederlands café kijkt niemand meer op. Minder gebruikelijk wordt het, wanneer tijdens een popconcert ook nog eens gebakken mosselen met knoflooksaus verkrijgbaar zijn. Een heuse mosselman moest Paradiso het aanzicht (en de geur) geven van een Belgische havenkroeg, ter ondersteuning van een Franstalig concert van de in Oostende geboren en getogen Arno Hintjens.

Als Jacques Brel en Howlin' Wolf een duet zouden zingen in de muzikantenhemel, dan klonk hun muziek als die van Arno. De vroegere zanger van de new wave-groep T.C. Matic heeft zich ontwikkeld tot de chansonnier onder de blanke blueszangers, met een ongeschoold en gruizig timbre dat pas echt tot leven komt in een walm van mosselen en witbier. Tot voor kort zong de 46-jarige Hintjens in een soort Euro-koeterwaals, waarbij hij zijn dronken-matrozen-Engels doorspekte met Nederlandse en Franse woorden. Op zijn nieuwe cd A la Française kiest hij voor het Frans, terwijl de tango en foxtrot hun intrede doen in Hintjens' hoekige Belgen-blues.

In Paradiso wisselde Arno eigen nummers af met rauwe chansons van Jacques Brel en Leo Ferré, wiens Comme à Ostende hij liet eindigen in een oorverdovende woede-uitbarsting. Er waren echter ook mooie zachte liedjes, zoals het met een sfeervolle accordeon opgeluisterde Martha ma douce en het nog uit de T.C. Matic-periode stammende Elle adore le noir. Als vanouds toonde Hintjens zich een innemend performer, die zijn aankondigingen midden in een zin kon afkappen om zijn muzikanten met een welgemeend 'allez godverdomme!' tot spelen te manen.

Muziek zit hem in het bloed, en het chansonrepertoire past hem als een goed zittende tweedehands jas. Zijn vervlogen ambities wierp hij van zich af in Je veux beaucoup de fric met de relativerende woorden 'je suis un pop star / je suis un petit salaud.' De ironie wil dat Arno Hintjens in zijn tienjarige solocarrière nog nooit zo veel succes had als nu, want de nieuwe cd doet het goed in Frankrijk. Zijn band is van alle markten thuis, van een bluesnummer met kermisorgel tot een Arabische melodielijn met vervormde bastonen. Om de feestvreugde vast te houden, gingen na afloop de stoelen aan de kant en kon er gedanst worden op nog meer aanstekelijke Belgen-pop.

    • Jan Vollaard