MICHIEL BRAAM OVER Dynamiek

Frans Vermeerssen Quintet met Michiel Braam: One for Rahsaan (A-Records 73034). Distr. Munich. Michiel Braam pianoduo met Michiel Borstlap: 21/12 Singelhuis, Groningen. Michiel Braam Septet met o.a. Bernard Berkhout (klarinet) en Eric Vloeimans (trompet): De Getijden, 30/12 TTA-Gebouw terrein Westergasfabriek, Amsterdam (Klap op de Vuurpijl). Dit concert wordt van 23.30-01.00 uur door de NPS-radio rechtstreeks uitgezonden in Jazz op Vier.

“Een avond met uitsluitend modern en zwaar gecomponeerd materiaal, daar word ik ontzettend ongedurig van. Als ik bij voorbeeld naar De Volharding ga luisteren, dan ben ik na drie kwartier helemaal vol, dan kan ik niks meer hebben. En dan volgt er na de pauze meestal nog zo'n dosis. Ik vind het heel belangrijk dat dat soort werk wordt uitgevoerd, maar het zou niet zo veel achter elkaar moeten zijn. Ik zou het mijn publiek althans niet aan willen doen.”

Pianist/componist Michiel Braam (1964) won op zijn 23e de Podiumprijs voor geïmproviseerde muziek en liet zich zowel live als op cd's in allerlei 'formaten' horen. Als solo-improvisator op OEPS, met saxofonist Frank Nielander in interpretaties van standards (JAZZS), als componist voor Bentje Braam (Eet Smakelijk) en de 13-mans Bik Bent Braam (Howdy). Als lid van het Frans Vermeerssen Quintet is hij prominent aanwezig op de net verschenen cd One for Rahsaan, waarvoor hij ook twee stukken schreef. Overdag is Braam hoofd van de afdeling Lichte Muziek op het conservatorium in Arnhem.

“In muziek moet beweging zitten. Er zijn acties die het publiek belasten en zaken die juist voor ontspanning zorgen. Ik hou ervan die dingen af te wisselen, waarbij ik de belasting zie als een soort speldeprikken. De ontspanning die erop volgt moet de luisteraar voldoende sterken om de volgende 'last' aan te kunnen. Mijn idee van dynamiek heeft dus niet alleen te maken met decibellen, ik streef naar een soort beweging waarin meer zaken de golfslag bepalen; legato versus staccato, lang aangehouden tonen versus korte, verschillen in klankkleur etc.

“Iemand die mij ook na lang luisteren niet gaat vervelen is de Poolse componiste Hanna Kulenty. Zij heeft een soort lichtheid waar ik erg van houd. Ook de muziek van v/h Prince vind ik heel dynamisch door de details die er in verwerkt zitten, goed doordacht en heel secuur. Veel popmusici sluiten zich voor het maken van een cd lange tijd in studio's op, maar hij is een van de weinigen bij wie dat hoorbaar extra rendement oplevert.

“Als je muziek maakt alsof je een verhaal vertelt, met alle structuur-elementen die nodig zijn; van hoofdstukken en alinea's tot punten en komma's, dan ben je volgens mij dynamisch bezig. De Rolling Stones, in strikte zin misschien niet zo dynamisch, verstaan die kunst mijns inziens voortreffelijk. Het gaat bij hen allang niet meer over muziek maar over het vertellen van een spannend levensverhaal, gegroeid in de loop van vele jaren.

“Ik streef in mijn muziek altijd naar iets beeldends. De Getijden, het stuk dat ik voor Klap op de Vuurpijl heb geschreven, heeft dat beeldende ook, dat hoop ik tenminste. Neem het verschijnsel wassend water: dat heeft iets dramatisch. Voeg er het grillige element wind aan toe en er kan werkelijk van alles gebeuren.”

    • Frans van Leeuwen