'Bij het NK waren we in ons eentje'

Jessica: We begonnen op natuurijs op een meertje. Op den duur kwamen we bij een club terecht. Mooi kunstrijden vond ik leuker dan hard schaatsen.

Maurice: Ik begon omdat Jessica het deed. In het begin vond ik het niet zo leuk, maar naderhand wel. Ik was vier of zo. Ik dacht dat we met sneeuwballen mochten gooien, maar we moesten de hele tijd schaatsen. Mijn vader ging aan de kant staan. Hij zette mij op het midden en dan moest ik naar hem toe schaatsen.

Michael: Toen zij schaatsten was ik altijd aan het tekenen op ramen. Die waren beslagen. Eerst vond ik het schaatsen niet leuk, nu wel.

Jessica: We schaatsen vijf of zes keer per week twee uur. Woensdag doen we schaatsen en ballet, voor de bewegingen. Donderdag judo, voor de kracht.

Michael: Als je dingen doet die je al kan, is het niet zo moeilijk. Ik ben met de dubbele axel bezig. Ik let er niet zo op, ik doe het maar.

Maurice: Ik oefen nu op een drievoudige sprong, een Salchow. Je bouwt het op. Eén draai, twee draaien en dan drie draaien.

Jessica: Ik weet niet hoe vaak ik val bij een training. Dat ga je niet tellen! Als je normale, dubbele sprongen traint, val je een op de twintig keer. Maar als je drievoudig doet, val je wel meer.

Maurice: Bij het Nederlands kampioenschap hadden we geen concurrenten. We waren in ons eentje. Dan is het niet leuk. Als je valt, word je toch eerste. Alleen met internationale wedstrijden heb je tegenstanders.

Michael: Ik heb van vijf Belgen gewonnen.

Jessica: Ik was in 1993 Nederlands kampioen bij de junioren c. Dit jaar deed ik mee met de senioren. De senioren was er ééntje, dus hebben ze de junioren erbij gedaan.

    • Remmelt Otten