Wat doen we met vader?

De kerstdagen betekenen voor velen een min of meer gedwongen samenzijn met de familie. Vooral in de wat grotere gezinnen begint er reeds weken te voren een ingewikkeld spel, culminerend in de vraag “Wat doen we met vader?” dan wel “Gaan we naar jouw ouders of de mijne?”. De kerstdagen trekken bovendien een merkwaardige leegte in het bestaan: iets tussen rust en landerigheid in. Deze dagen worden besteed aan uitslapen, kerkgang, eten, puzzelen, lezen, of familiebezoek. Men rust uit en wordt er tegelijk ook moe van.

Op kerstmis rust namelijk ook een hypotheek: van het persoonlijk verleden en de familietradities. Kerst is stress: van het ingewikkelde diner, de nieuwe vriend die voor het eerst mee mag, van de familieband (“Gaan we naar de kerk of niet?”). Soms loopt het spaak. Zaterdags Peil vraagt voor het kerstnummer om een verslag van uw meest uit de hand gelopen kerstmis. Maakte u kerstdagen mee waarbij alles in duigen viel? Een kerst waarna alles anders werd? Bijvoorbeeld door de lang sluimerende brouille, die eindelijk explodeerde (“Ik heb altijd al gevonden dat jij .... etc.”) Of de kerst van het misverstand, waarbij helemaal niemand 'iets met vader/moeder' deed, die dan ook tot nieuwjaar beledigd thuis zaten te zwijgen. Of de kerst van het mislukte diner - de haas taai, de soufflé ingestort en het ijs gesmolten. Uitgerekend nu moeder voor het eerst het koken aan de schoondochter overliet.

Daar wij hopen op verhalen in kleuren en geuren uit de familie-annalen, hebben we deze keer begrip voor brieven onder pseudoniem. Mits het verhaal het waard is, uiteraard. De inzending sluit op dinsdag 19 december. De schrijvers van geplaatste brieven ontvangen een boekebon van ƒ 35,-. Zaterdags Peil: gejaagd door de kerstwind. (Internet: http://www.nrc.nl.) is zpeil@nrc.nl.