The Shaq zit Hammink in de weg

ROTTERDAM, 16 DEC. Het accent verraadt dat hij al heel wat jaren in Amerika verblijft, de stem klinkt helder en opgewekt. Teleurgesteld? Welnee! Shit happens, zelfs onder de rook van het Magic Kingdom in Orlando, Florida. Geert Hammink, met de zeer succesvolle Rik Smits van de Indiana Pacers de enige Nederlandse basketballer in de Amerikaanse profcompetitie NBA, werd eind vorige week door zijn club Orlando Magic aan de kant gezet. Hollandse nuchterheid in combinatie met Amerikaans optimisme: hij had het ontslag aan zien komen, maar over een paar weken speelt hij weer voor een andere club.

Tegen een jaarsalaris van 450.000 dollar begon Hammink in oktober aan zijn tweede seizoen bij Magic, dat afgelopen zomer doordrong tot de finale om het Amerikaans kampioenschap. In het contract met Hammink had de club echter een clausule laten opnemen. Zijn prestaties zouden voor 10 december worden geëvalueerd. Die tussenbalans pakte voor de Nederlander negatief uit, waardoor zijn twee zaakwaarnemers nu op zoek zijn naar een nieuwe club voor de center.

Hammink was bij Orlando aangetrokken als back-up (invaller) voor superster Shaquille O'Neal. Maar wegens een blessure en het contracteren van twee andere spelers voor dezelfde positie kwam Hammink nauwelijks meer aan basketballen toe. Dit seizoen speelde hij in drie wedstrijden in totaal slechts zeven minuten.

“De selectie van Orlando is met vijftien spelers heel erg breed”, zegt Hammink telefonisch vanuit de 'Hemmink-residence' in Orlando. “Daarnaast zag coach Brian Hill het niet echt in mij zitten. Zelf wilde ik onderhand ook wel weg. Ik was het zat om bij wedstrijden alleen maar te mogen toekijken.”

De carrière van de 26-jarige en 2.14 meter lange Hammink kent een grillig verloop. Hij begon op relatief late leeftijd met basketballen. Pas op zijn veertiende werd hij lid van basketbalvereniging Dedein in zijn woonplaats Didam. Nog geen vijf jaar later waren de kwaliteiten van de jeugdspeler, die eerder net als Rik Smits te licht was bevonden door de Nederlandse topclub EBBC uit Den Bosch, al opgevallen door Amerikaanse scouts. Ruim twintig colleges benaderden de center in 1988 om in de Verenigde Staten zijn studie bedrijfskunde te combineren met basketbal.

Hammink koos voor Louisiana State University (LSU) in Baton Rouge. Aanvankelijk had hij grote aanpassingsproblemen, want ook op college-niveau was basketbal in Amerika toch wel heel iets anders dan de trainingen en partijtjes die hij in eigen land gewend was. Vooral op snelheid, kracht en atletisch vermogen moest Hammink het afleggen tegen zijn Amerikaanse leeftijdgenoten. De eerste jaren speelde hij daarom weinig, ook - maar misschien wel vooral - omdat hij de op dezelfde positie spelende Shaquille O'Neal voor zich moest dulden.

Pas nadat The Shaq geblesseerd raakte, kreeg Hammink voldoende speelminuten toegewezen om zijn kwaliteiten te kunnen bewijzen. Hij sloot het seizoen 1991-'92 af met gemiddeld ruim vijftien punten, werd gekozen in het All Star Team van de South Eastern Conference (de afdeling waarin de LSU Tigers uitkomen) en kreeg ook een uitnodiging voor de jaarlijkse All-Starbasketbalwedstrijd van de NCAA, de overkoepelende sportorganisatie van alle Amerikaanse colleges en universiteiten.

'Dutch', zoals Hammink in Baton Rouge werd genoemd, had naam gemaakt. De media begonnen steeds lovender over hem te berichten en scouts van de NBA, de professionele Amerikaanse basketbalbond, lieten zich steeds vaker bij wedstrijden van de Tigers zien. Na het sterk gespeelde seizoen 1992-'93, waarin hij een basisplaats had omdat O'Neal inmiddels was vertrokken naar Orlando Magic, werd ook Hammink in de jaarlijkse draft - de door de NBA geselecteerde groep college-talenten waarmee profteams hun selecties kunnen versterken - gekozen door de club uit Florida. Op voorspraak van niemand minder dan zijn ouwe makker O'Neal.

Aan spelen voor Orlando kwam Hammink echter nog niet toe. NBA-clubs mogen per seizoen niet meer dan 15 miljoen dollar aan spelerssalarissen uitbetalen, een limiet die Magic al had bereikt. In onderling overleg werd daarom besloten de center tijdelijk uit te laten komen (en te laten betalen: circa 700.000 gulden netto voor één seizoen) voor het ook in hem geïnteresseerde Italiaanse Cantu.

Na een sportief maar ook wegens financiële perikelen teleurstellend verlopen verblijf bij Cantu, keerde Hammink vorig jaar april terug in Orlando. Vlak voor het begin van de play-offs om het Amerikaans kampioenschap had Magic wegens blessures een tekort aan spelers. De club contracteerde hem voor twee duels in vier dagen tijd. In de slotfase van de voor eigen publiek gespeelde laatste wedstrijd van de reguliere competitie tegen de New Jersey Mets maakte Hammink zijn lang verwachte NBA-debuut. Hij speelde drie minuten waarin hij één assist gaf, één rebound pakte, één persoonlijke fout maakte en uit drie pogingen ook één keer raak schoot.

Voor het seizoen 1994-'95 kreeg Hammink een jaarcontract, speeltijd kreeg hij echter opnieuw nauwelijks. Desondanks werd de verbintenis aan het begin van dit seizoen verlengd, maar omdat Magic verleden week gebruik maakte van de in het contract opgenomen clausule, zijn de dagen van Hammink in Orlando geteld.

Zonder wrok kijkt hij terug op zijn verblijf bij het sterke NBA-team. “Magic is een geweldige club. Alles was altijd tot in de puntjes geregeld en de sfeer binnen de ploeg was ook goed. En trainen en spelen met toppers als O'Neal was natuurlijk een mooie ervaring.”

Hammink hoopt opnieuw bij een team in de NBA emplooi te vinden. Verschillende clubs, onder meer de Milwaukee Bucks en Miami Heat, hebben al interesse in hem getoond. Maar desnoods keert hij terug naar Europa, bij voorkeur naar een goede ploeg in het zuiden. “Wegens het klimaat”, klinkt het lachend. Maar het moet bovenal een club zijn waar hij verzekerd is van veel speelminuten. “Want een profbasketballer wil uiteindelijk natuurlijk maar één ding: basketballen.”

    • Paul de Lange