De vonken blijven uit bij Paul de Leeuw

Filmpje! Regie: Paul Ruven. Met: Paul de Leeuw, Olga Zuiderhoek, Rijk de Gooijer, Arjan Ederveen, Porgy Fransen, Tom Jansen e.v.a. In 92 theaters.

Over publiciteit had Paul de Leeuw de afgelopen week niet te klagen. Geen tijdschrift waarin hij zijn Filmpje! niet mocht aanprijzen, geen tv-show waarin hij niet mocht vertellen dat hij voor de première (eergisteren in drie zalen in Rotterdam) dertig kilo was afgevallen. Zelfs het NOS Journaal besteedde maandagavond drie minuten aan een reclametrailer die alleen voor de vorm nog werd onderbroken door twee korte citaten uit een vraaggesprek. Paul de Leeuw werd ingehaald als de messias die rond kerst de Nederlandse bioscopen zou verlossen van de heerschappij van Pocahontas en James Bond.

Ook bij niet-gelovigen waren de verwachtingen hoog gespannen, want behalve hoofdrollen voor De Leeuws succestypetjes Bob en Annie de Rooy waren er in Filmpje! bijrollen voor Hollands grootste komische acteurs (Olga Zuiderhoek, Rijk de Gooijer, Arjan Ederveen), en werd de regie gedaan door Paul Ruven, die met films als De tranen van Maria Machita en Gemengde berichten had bewezen net als De Leeuw een superieur gevoel te hebben voor absurdistische scènes en campy Nederlandse liedjes.

Vergeefs zoek je in Filmpje! naar de hand van Ruven: het tempo ligt laag, komisch bedoelde scènes gaan de mist in door gebrek aan timing, het scenario is hoogstens op een vermoeiende manier absurdistisch, en de weinige liedjes zijn origineel noch aanstekelijk. Vergeefs zoek je eigenlijk ook naar de hand van De Leeuw; hoe hij ook zijn best doet als de naïeve schat Annie of de geile vetzak Bob, de vonken willen maar niet overschieten. Het lijkt alsof het werken met een scenario dodelijk was voor het tragikomische improvisatiespel dat zijn creaties op tv zo goed maakt.

Zoals veel andere bioscoopfilms van tv-komieken is Filmpje! vóór alles een verzameling losse sketches. Het overkoepelende verhaal - Bob en Annie de Rooy gaan scheiden en raken verstrikt in een drugssmokkelzaak - is bijzaak, en dat zou geen enkel bezwaar zijn als de sketches maar leuk genoeg waren. Maar wie blijft geboeid als Bob de Rooy mi-nu-tenlang doorgaat met het vernederen van een oud vrouwtje? Wie geniet er van de oubollige scène waarin Annie in een Japans restaurant met stokjes probeert te eten? En wie kan er zelfs maar glimlachen om de running gag van de mafiabaas die (net als Bassie van Adriaan en Adriaan en Samson uit het gelijknamige Vlaamse kinderprogramma) moeite heeft met moeilijke woorden? Zelfs de parodieën op bekende films (The Wizard of Oz, Jaws, The Godfather) zijn te afgezaagd voor woorden - hoewel Olga Zuiderhoek enige eer inlegt met een imitatie van Uma Thurman in Pulp Fiction.

Eigenlijk ontstijgt maar een handvol grappen in Filmpje de platte lol of de mislukte sick jokery: een draaimolenscène met Annie de Rooy in de boekenkast van het Achterhuis, een parodie op programma's als Het spijt me, een blik op een onderzees kerkhof van telefooncellen. Daarnaast was het een vondstje om acteurs als Yvonne van den Hurk en Bram van der Vlugt te casten in de rollen waarin iedereen ze kent (advocaat en dokter). Maar voor het overige is Filmpje! een verspilling van geld en talent. Met de helft van het budget had Wim T. Schippers mooie dingen kunnen doen. Met een kwart hadden Arjan Ederveen en Tosca Niterink een vervolg kunnen maken op de magistraal-melige kerstfilm uit 1989 waaraan Filmpje! af en toe doet denken, maar nooit kan tippen: Theo en Thea en de ontmaskering van het Tenenkaasimperium.

    • Pieter Steinz