Romiti: 'de harde' modelmanager

ROTTERDAM, 12 DEC. Cesare Romiti zal alleen al gezien zijn leeftijd van 72 jaar slechts een 'tussenpaus' zijn aan de top van Fiat. De huidige 'tweede man' heeft de afgelopen jaren echter zoveel gepresteerd dat hij met gezag leiding kan geven aan het concern.

Romiti is keuzes nooit uit de weg gegaan. Het leverde hem de bijnaam 'il duro' ('de harde') op. In de Italiaanse pers geldt Romiti als een modelmanager die mede verantwoordelijk is voor de industriële renaissance in het land.

De bedrijfseconoom Romiti kwam in 1974 bij Fiat, nadat hij eerder leiding had gegeven aan de nationale luchtvaartmaatschappij Alitalia. Fiat was toen een noodlijdend concern dat verlies op verlies stapelde. Romiti maakte de Agnelli-familie duidelijk dat drastische maatregelen nodig waren om het concern te laten overleven. Korte tijd later werd een plan voor het ontslag van 23.000 werknemers aangekondigd, een stap zonder precedent die een schok in heel Italië teweeg bracht. Na stakingen en bittere onderhandelingen met de vakbonden werd een akkoord bereikt, dat nog altijd wordt gezien als een waterscheiding in de Italiaanse industriële verhoudingen.

Tussen 1980 en 1985 speelde Romiti opnieuw een belangrijke rol in de sanering en modernisering van de Fiat-groep. In die periode werd een verlies van 151 miljoen dollar in enkele jaren goedgemaakt, waarna een winst van ruim 830 miljoen dollar volgde.

In de sterke concurrentie op de wereldautomarkt had Fiat het echter nog altijd moeilijk. In 1993 werd een recordverlies geboekt van 1,1 miljard dollar. Een kapitaalvergroting, die leidde tot een verwatering van het aandelenbezit van de Agnelli's en een verschuiving van de macht naar Fiat's financiële partners. In 1994 boekte Fiat al weer een winst van 612 miljoen dollar. En met nieuwe auto-modellen staat Fiat er op dit ogenblik niet slecht voor.

De rol die Romiti in de ommekeer heeft gespeeld, wordt algemeen erkend. “Mijn model voor een onderneming is er eentje die als eerste doel heeft: rijkdom produceren en dus winst vergroten”, aldus Romiti. “Ik ben teleurgesteld door politici die dit onweerlegbare concept betwisten.” Het was dan ook Romiti, natuurlijk gesteund door Agnelli, die begin jaren negentig met nog een aantal industriëlen de aanval opende op het “ernstig zieke” politieke bestel in zijn land. De ironie wil dat hij in de 'Operatie Schone Handen' nu zelf justitie op zijn dak heeft gekregen, omdat hij met smeergeld zou hebben gewerkt. Romiti heeft altijd volgehouden hiervan niet te hebben geweten.