Nederkoorn: Fokker is een lekke schuit die vol loopt

ROTTERDAM, 12 DEC. Fokker is een “lekke schuit”, een schuit die bovendien “steeds voller loopt”. Oud Fokker-topman E.J. Nederkoorn zou willen helpen pompen “maar ik mag niet meer”. In een vraaggesprek met het blad UT Mediair van de Universiteit Twente laat Nederkoorn zich voor het eerst sinds zijn plotselinge vertrek begin 1994 bij de vliegtuigbouwer in het openbaar uit over de problemen bij Fokker.

Op de actuele gang van zaken en de poging om opnieuw steun te krijgen van de overheid gaat hij niet in. Hij richt zijn pijlen meer op het verleden. “Toen ik daar zat, heb ik de dingen duidelijk gezegd”. Hij doelt op zijn waarschuwing aan het personeel in december 1993 dat Fokkers kostprijs met 30 procent omlaag moest. Dit zogenoemde plan-Nederkoorn verdween (en kort daarop ook de bedenker) maar het idee van de kostenreductie werd alsnog uitgevoerd maar volgens Nederkoorn “te laat en te zacht”.

“Ik denk dat ze beter hadden moeten luisteren. Iedereen, niet alleen de politiek, ook de toezichthouders, ook mijn commissarissen. Nu zit iedereen met de gebakken peren”, zegt de ex-Fokker-topman. Hij herinnert ook aan zijn oudere voorstel een revolving fund op te richten, een pot waarmee de ontwikkeling van nieuwe generaties vliegtuigen konden worden gefinancierd. Hij vindt dat plan nu nog actueel. “Als ze dat hadden gedaan had de overheid nu geen probleem gehad, want verliesfinanciering is een zaak van de onderneming. De overheid kan operationele problemen van een onderneming niet oplossen. Maar er is niet naar mij geluisterd.”

Fokkers raad van commissarissen krijgt een stevige veeg uit de pan. “Ze hebben zichzelf in de steek gelaten en voor zichzelf een gigantisch probleem gecreëerd. Dat is hun probleem. De managementvraag moet aan hun gesteld worden, niet aan mij. Die vraag heb ik niet gehoord, dat verbaast mij. Ik zie het ook niet in de media de laatste twee jaar. Nee, het is de dollar. Het zal wel, maar het is een stuk van het verhaal, het gaat vooral om de managementvraag...”.

Nederkoorn laat zich bijzonder kritisch uit over de rol van commissarissen en managers in het algemeen. Op de vraag wie de commissarissen controleert, zegt hij: “Niemand. het is het prototype van een regentensysteem. De een benoemt de ander, en zo draait het in een kringetje rond.” De huidige topman van de reisorganisatie Arke Holland International weet wat eraan ontbreekt: “Er is geen sanctie. Als je het niet goed doet, kan niemand je van je stoel krijgen. Men doet vooral aardig tegen elkaar. Dat is niet goed. In het buitenland is dat wel anders. Het is een harde sport en daar moet je tegen kunnen....”. Managers die niet goed zijn, moeten weg, zegt Nederkoorn. “Mensen die zich goed laten betalen moeten presteren, anders moeten ze ermee ophouden. dat geldt voor hoog en laag... Een directeur loopt in beginsel een hoog risico, heeft dan ook een hoge beloning. De praktijk wijst uit dat het risico wordt afgegrendeld, verzekerd, met contracten, gouden handdrukken, poison pills en wat al niet”.