Golden Earring eert het verleden in afwachting van meesterwerk

Golden Earring: Love Sweat (Sony 481122-2). Concerten: 12/12 Stadsgehoorzaal, Vlaardingen, 16/12 Oude Beurs, Middenmeer, 19/12 Gooiland, Hilversum, 21/12 Concertgebouw, Haarlem.

Sinds Golden Earring in 1992 het succesvolle unplugged-album The Naked Truth uitbracht, speelt de meest onverwoestbare rockgroep van Nederland regelmatig in theaterzalen vol abonnementhouders. Met de covers van hun nieuwe cd Love Sweat krijgt de groep nog steeds de zaal aan het rocken.

“In het theater trekken wij een bioscooppubliek”, zegt bassist Rinus Gerritsen. “Bij een goede film zit de dokter naast de slager, en neemt opa zijn kleinkinderen mee. In het begin schrokken we ons dood van de abonnementhouders op de eerste rijen. Dan keek je de zaal in, en leken alle dames op koningin Beatrix.”

Sinds Golden Earring in 1992 het succesvolle unplugged-album The Naked Truth uitbracht, speelt de onverwoestbare rockgroep regelmatig in het theater dat door sommigen wel wordt gekwalificeerd als het bejaardenhuis van de rock 'n' roll. Hoogtepunten uit het meer dan dertigjarig bestaan, zoals de wereldhit Radar love uit 1973, worden daar strikt akoestisch en met staande bas gespeeld. Maar toch, vertelt zanger Barry Hay met gepaste trots, krijgt de groep de zaal regelmatig aan het rocken. “Er is een bepaalde vaardigheid voor nodig om zo'n theaterpubliek uit de stoelen te krijgen. Je kunt niet hetzelfde repertoire afdraaien dat je in een sporthal zou spelen. Vroeger had ik nachtmerries over een zaal vol abonnementhouders voor me. Die zaten dan naar ons te luisteren met een vinger onder de kin en het enige dat bewoog, was het knipperen van hun ogen. Aan het eind stonden die mensen om het hardst 'we want more' te roepen.”

Het voordeel van een theater-optreden, vindt Hay nu, is dat er nog eens drie ballads achter elkaar gezongen kunnen worden. Bovendien kun je er nog eens lachen. “Laatst, in Haarlem, zakte een deel van het publiek voor mijn neus de grond in. Wat bleek: die mensen stonden op het hydraulische laadpodium en dat had men vergeten te vergrendelen. Iedereen stond zo met de muziek mee te stampen dat ze met podium en al de diepte inzakten.”

Hoewel de gemiddelde leeftijd van de groepsleden ergens achter in de veertig ligt, vindt Barry Hay het nog lang niet nodig om het rustiger aan te gaan doen. “Ik zou niet eens kúnnen zingen terwijl ik op een stoel zit. Daar heb ik eenvoudig het geduld niet voor. Als je een beetje volume wilt maken, moet je staan. Een zanger heeft bewegingsvrijheid nodig om zijn longen optimaal te gebruiken. Dat werkt in de rock 'n' roll precies als bij de opera. Daar zie je de solisten toch ook niet in een rolstoel zitten?”

De nieuwe cd Love Sweat, met een verzameling coverversies van min of meer bekende rocksongs, begint veelbetekenend met When I was young van The Animals. Nummers van Bob Dylan, Janis Joplin en de Beach Boys behoren eveneens tot de favorieten van de Earring-leden. “Het zijn songs die iets van vroeger in ons wakker maakten”, zegt Hay. “Eind jaren zestig speelden we sommige van deze nummers al, zoals This wheel's on fire en Ballad of a thin man van Dylan.” Gerritsen vult hem aan: “In die tijd waren wij fanatieke platenkopers en we lieten ons inspireren door alles wat we hoorden. Toen we besloten om deze coverplaat te maken, als een soort eerbetoon aan dat tijdvak tussen pakweg 1966 en 1974, hoefden we niet lang na te denken. De meeste nummers kwamen vanzelf weer naar boven borrelen.”

Het beste advies dat Golden Earring ooit kreeg, zegt Barry Hay, kwam van een Amerikaanse manager die hen voorhield dat ze zich moesten toeleggen op hun eigen materiaal. “Play your own shit, zei hij, op een moment dat wij dachten helemaal de blits te maken met Eight Miles High van The Byrds in een super-psychedelische versie van drie kwartier. Achteraf heeft die man natuurlijk gelijk gehad. Er bestaat geen groter compliment aan ons adres dan alle coverversies die er in de loop der jaren van Radar Love zijn gemaakt. Zelfs R.E.M. heeft het gespeeld.”

Als Nederlandse band kan Golden Earring het zich niet veroorloven om lange tijd met optreden te stoppen en rustig aan een nieuwe plaat te werken. Een coverplaat is een gouden greep, meent Hay, vooral als die met zoveel liefde gemaakt is als Love Sweat. “We spelen vier of vijf keer per week en als je tussen de bedrijven door aan nieuw materiaal moet werken, krijgt het iets geforceerds. Nummers als Radar Love of Twilight Zone liggen niet voor het oprapen: er kunnen jaren overheen gaan voordat we weer zo'n wereldnummer maken. Het succes van The Naked Truth heeft ons geleerd dat het geen kwaad kan om van tijd tot tijd eens bij het verleden stil te staan. Deze cd stelt ons in staat om een beetje achterover te leunen en de messen te slijpen voor het meesterwerk dat nog komen gaat.”