Over gluiperigheid

Wat is er toch in het taalgebruik van onze politici gevaren? Eerst was daar CDA-fractieleider Enneüs Heerma, die afgelopen donderdag de term “lafbekken” in de mond nam toen hij het had over zijn fractiegenoten die anoniem kritiek op hem leverden.

Op veilige afstand van het Binnenhof spraken politici van PvdA, CDA en VVD afgelopen zaterdag in Utrecht met elkaar over de ideologische verschillen tussen hun partijen. De toon van dat soort bijeenkomsten is meestal gemoedelijk, zo ook in Utrecht. Totdat de vice-voorzitter van de PvdA, Ruud Vreeman, het woord nam en het onlangs gepresenteerde CDA-programma 'Nieuwe wegen, vaste waarden' begon te recenseren. In het dagblad Trouw had hij dat eerder al “een snoeihard rechts geschrift” genoemd. En dat terwijl veel CDA'ers dachten dat hun partij toch zo'n sociaal programma had afgescheiden. Zaterdag zei Vreeman dan ook dat alle woorden die hij gebruikt had om het CDA-programma te duiden “natuurlijk verkeerd” waren. Hij had het echt met een positieve instelling gelezen en vooral ook herlezen. Wat hij ervan vond? Vreeman: “Ik vind het een beetje een gluiperig programma.”

Pieter Winsemius, oud VVD-minister van milieu en ook op de bijeenkomst aanwezig, kon toen niet meer achterblijven. Hij had het terloops over het voornemen om bijna alle adviesraden af te schaffen. “Dit is het meest debiele besluit dat Den Haag ooit genomen heeft”, aldus Winsemius.

De oogst van nog geen halve week: lafbekken, gluipers en debielen. En dan te bedenken dat het nog lang geen verkiezingstijd is.

    • Mark Kranenburg