Karin Bloemen

Karin Bloemen & Band: Live at Paradiso, DNCD 1472

Ook in haar cabareteske programma's, die vooral de glasheldere voordracht van betekenisvolle teksten vergen, trok Karin Bloemen al af en toe alle registers open om voluit te laten horen waartoe ze vocaal óók nog in staat is. Maar dat was nog niets vergeleken bij de twee concerten die ze eind september gaf in Paradiso in Amsterdam. Everything I always wanted to sing, but never dared to... heette dat op de affiches - en het Paradiso-publiek wist haar durf, te oordelen naar de registratie die nu op cd is verschenen, zeer te waarderen.

Met haar lenige stem, die de diepte van David Bowie èn het pathetische aplomb van Freddy Mercury in zich draagt, zet La Bloemen hier elf nummers naar haar hand: van een opzwepend Satisfaction tot en met een ruig With a little help from my friends, waarin haar growl het makkelijk kan opnemen tegen die van Joe Cocker. Alleen in Angie doet ze mij de breekbare en zeer persoonlijke oerversie van Mick Jagger niet vergeten.

Als een volleerd rock-zangeres laat ze haar volumineuze geluid samenvloeien met een funky zesmans-band, waarvan de bezetting op het cd-hoesje helaas onleesbaar is afgedrukt. Voor wie er bij was, is haar optreden ongetwijfeld een groter feest geweest dan voor wie er nu alleen maar naar kan luisteren. Maar ook auditief heeft Karin Bloemen heel wat te bieden.