'Voor mijn curriculum hoef ik het niet te doen'

MARC FRIEDMAN (23) is vijfde-jaarsstudent fiscaal recht en medewerker van de Belastingwinkel in Amsterdam. Daar helpt hij mensen met een laag inkomen met het invullen van belastingpapieren en bezwaarschriften.

“Voor mijn curriculum vitae hoef ik het niet te doen. Zonder arrogant te willen zijn: een fiscalist komt gemakkelijk aan de slag. Alleen, fiscaal recht is geen beroepsopleiding. Ik ken studenten met een eigen importbedrijfje die volslagen in paniek raken als ze een belastingaanslag ontvangen. Die zijn dan wel bijna afgestudeerd. Als je fiscaal studeert, wil je het toch ook kunnen toepassen. En bij de Belastingwinkel maak je je ook nog een beetje maatschappelijk nuttig.

“De waardering is soms ver te zoeken. Sommigen klanten willen echt het onderste uit de kan. Dan werk je je helemaal te pletter voor een klant om voor hem bijvoorbeeld 6.000 gulden terug te krijgen van de belasting. Omdat we een vrijwilligersorganisatie zijn, leven we van de giften van de klanten. Dat vertellen we ook gewoon. Of ze het kunnen overmaken, vragen sommigen dan. Nou, of we daar ooit iets van zien?

Een keer had ik een geweldige man op mijn spreekuur. Financieel zat hij volledig aan de grond. Iedere ochtend stond hij om vier uur 's ochtends op om op het Centraal Station bekertjes koffie te gaan verkopen. 'Zolang ik voor mezelf kan zorgen', zei hij, 'wil ik geen uitkering'. Geweldig. Maar voor de verkoop van die kopjes koffie kreeg hij een belastingaanslag van ongeveer vijfduizend gulden. Hij zat met zijn handen in het haar. Ik heb er voor kunnen zorgen dat zijn schuld uiteindelijk werd kwijtgescholden. Die man was zo blij. Hij wist dat ik van honkbal hield. Maanden later kwam hij aanzetten met een stapel kranteknipsels uit de USA Today - over honkbal. Geweldig!''