Von Trotta: Pyramus en Thisbe in het oude Berlijn

Das Versprechen. Regie: Margarethe von Trotta. Met: Corinna Harfouch, Meret Becker, August Zirner, Anian Zollner, Tina Engel, Eva Mattes, Hark Bohm. In: Amsterdam, Cinecenter en Rialto; Rotterdam, Lantaren/Venster; Den Haag, Haags Filmhuis; Utrecht, 't Hoogt; Nijmegen, Cinemariënburg; Arnhem, Filmhuis; Breda, Chassé Cinema.

Hoewel de Berlijnse Muur (1961-1989) menige Pyramus en Thisbe gezien moet hebben, was er nog nooit een Duitse Oost-West-liefdesgeschiedenis verfilmd. Wel in Hollywood uiteraard, waar de romantische aspecten van verscheurde families, mislukte vluchtpogingen en satanische poortwachters tot enkele kauwgomprodukten aanleiding gaven.

Margarethe von Trotta, die in de jaren zeventig de tragische stof van Westduits terrorisme en het struikelen van idealen tot zowel politiek als dramatisch genuanceerde films (Die bleierne Zeit, Schwestern) wist te verwerken, kwam uit haar nieuwe Italiaanse vaderland terug om Das Versprechen te regisseren, naar een scenario van de al even gekwalificeerde auteur Peter Schneider (Messer im Kopf, Der Mann auf der Mauer). Het had het grote Duits-Duitse treurspel kunnen worden. Von Trotta slaagde erin uit totaal verschillende tradities stammend acteertalent van beide zijden van de Muur tot een eenheid te smeden en vertelt het verhaal over de door het toeval bij een vroege vluchtpoging gescheiden liefdespaar, dat elkaar in de mêlée van november 1989 hervindt, tamelijk authentiek en geloofwaardig op te dissen. Slechts de cynische rol die de Stasi in dit soort gevallen placht te spelen, wordt nog te welwillend weergegeven.

De film heeft allure en bedient zich van melodramatische effecten die hun doel niet missen. Toch is het niet die verwachte definitieve historische film geworden. Daarvoor is de toon van Von Trotta te licht en te oppervlakkig, met hier en daar plichtmatige ernst (de ondergang van een dominee in de Wende) en luim (de rock 'n' rollfeestjes in Oost-, de gelijktijdige modeshows in West-Berlijn). Het lijkt soms bijna kauwgom, met een authentiek smaakje.