Nieuwe spelling (1)

Wat bij alle 'logische' over wegingen geheel buiten de gezichtskring van de taalkundigen lijkt te liggen, is de natuurlijke muzikale opbouw van een taal. Elke taal. Te horen aan de kleine afwijkingen die aan het intuïtieve muzikale gevoel van de sprekende mens tegemoet komen.

Neem de beroemde 'bessejam'. 'Bessenjam' is muzikaal onlogisch omdat de 'n' niet makkelijk voor de 'dzjem' of 'sjem' is uit te spreken. Daarom laten we zoveel 'n'-nen weg.

De redenatie dat het om jam of sap gaat van meer dan één bes doet niet ter zake. Hoe zit dat dan namelijk met appelmoes en aardappelpuree? De naam van de vrucht is alleen nodig om de soort aan te geven. Het zou dus eigenlijk bessap en besjam kunnen zijn. Muzikaal gesproken loopt zo'n woord niet, wordt dus inwendig verlengd, terwijl het ritme tegelijkertijd pittiger wordt.

Láng-láng wordt kórt-kort-láng. Hetzelfde is gebeurd bij brugje en trapje naar bruggetje en trappetje. Klinkt ruimer (minder bekakt) en loopt lekker.

De discussie wel of geen 'n' in de pannekoek doet een beetje belachelijk aan. De koek komt toch uit één pan!

    • Ank van Campen