Een saluut voor Ruud

Zaterdags Peil vroeg om troost- en spijtrijmen voor de gefnuikte R.F.M. Lubbers en werd beloond met ruim dertig 5 december gedichten. Als voorwaarde gold: geen zout in de wonde en geen berijmde preken uit domineesland. Maar gewone Klaasgedichten waarmee de Familie Nederland zijn zonen pleegt te plagen en/of te bemoedigen.

De beste Sinterklaas gedichten zijn kort, spits en terzake, zo bleek bij raadpleging van de post. Zoals bijvoorbeeld deze, van een anonimus uit Oldeberkoop: “Een saluutje voor onze Ruudje. Hij moet echter St. Niklaas beloven, zich niet meer zo uit te sloven. Gaat neder in het Twentse stro, 'het klusje komt zo'.”

De suggestie het 'vernieuwende' taalgebruik van de voormalige premier als uitgangspunt te nemen, bracht sommige lezers tot rijmkundige wanhoop. Lubberiaans proza in Sinterklaziaanse poëzie doet de kreupelen helaas niet lopen. De verleiding om met Sinterklaas en Willy Claes in de weer te gaan was velen te machtig, maar leidde zelden tot goede vondsten. Dat 'werkende weg' Ruud werd weggewerkt lag ook dichtbij. Ook bleef Ruud vrij vaak met 'de zwarte piet' zitten en geloven de Amerikanen niet in Sinterklaas, doch in de Kerstman. Er werd herhaaldelijk een Kohl gestoofd en/of Brusselse puree genoteerd. Tsja. Twee lezers, Nel Winkelman te Goch (BRD) en Erna Buist in Den Bosch, bedachten wel het ultieme rijmwoord op Ruud: parachute. “Heb meelij met onz' arme Ruud/ die, zonder lijn of parachute / 't luchtkasteel werd uitgegooid/ na, met Europa's kroon getooid/ en zoetgevooisd te zijn verleid/ men zong, uw bedje is gespreid” / en zo verder.

De meeste gelegenheids-dichters achten hun taak met een rijm volbracht en lieten de surprise-opdracht schieten. Dat doen wij dus maar ook, met één uitzondering. Bij het derde couplet van F. van Velthoven-Pouleijn uit Ulvenhout sluiten wij ons aan. “Heus, we laten toch geen traan. Laat die zware baan maar gaan. Ria vond het toch al niets. Naar je vrijheid moet je streven, ga genieten van het leven. Doodgewoon, Sint geeft een fiets”. De inzenders van de volgende gedichten ontvangen een boekebon en het NRC-boek “Het tijdperk Lubbers 1982-1994”. Zaterdags Peil; het nationale gemoed gelucht.

Deze rubriek verschijnt ook op de NRC-webpagina's.

Het Internet-adres luidt http://www.nrc ----------

Leren

Ach, mocht Ruudje toch eens leren

Om klip en klaar te epibreren.

J. Meijers, Culemborg

----------

Pàts

Op baardgebied is Sinterklaas

de heer Ruud Lubbers geheel de baas.

Maar dat deert hem werkelijk niet

Ruud voelt zich echt een hele Piet.

Deed hij niet meer dan alleen MAVO?

Dan mag hij toch wel naar de NAVO?

De Amerikanen lieten echter weten

die Roe, die kan die baan vergeten.

Zo hebben de Pieten het verstaan

en ze zijn hierover heel ontdaan.

Afgewezen.... hún karwats?

Hij slaat nog goed hoor, voel maar... pàts.

I.L. Schipper-von Meijenfeldt, Egmond a/d Hoef

----------

Mis

De Sint weet zonder bedenken

wat hij aan Ruud Lubbers zal schenken.

Toen Ruud zich met Ellemann moest meten

was hij helaas toch nog vergeten

om bij dit solliciteren

zijn 'grondhouding' te demonstreren.

Want Christopher, Clinton en Perry

die zitten niet graag in de derrie...

Dus Ruud, om jou voortaan te steunen

en opdat je niet weer mis zult kleunen

geeft Sint jou, ook namens dit drietal

een sterke en handige knieval!

Karel Prior, Amerongen

----------

Werven

Opgekringeld in een wollige pluim

Is pratendeweg de reden vervlogen

Waarom de incrowd in 't politieke ruim

De zwaarte van Ruud onjuist heeft gewogen.

Was de President met zijn Congres het pijnpunt?

Moesten concessies worden afbetaald?

Had Europa een voortijdig standpunt?

Of heeft Ruud zelf bij het werven gefaald?

Niets van dat al - en Sint kan het weten - Is van toepassing in dit geschil

Wellicht ook was paars even vergeten

Of heeft het onvoldoende doorgemeten

Dat bij der globalisering knappe spil

Werd geaarzeld door... zijn overskill

J.C.H.M. Verroen, Amsterdam

----------

Mildly

A political fellow called Ruud

Sadly failed to perform as he should

Only mildly officious

But wildly ambitious

He offended the 'Great and the Good'

Stoop, Dordrecht

----------

Lekkers

Zie ginds komt het vliegtuig

Uit New York weer aan

Het brengt ons Ruud Lubbers

Ik zie hem al staan.

In de hal huppelt Brinkman

En roept hem reeds toe:

Jij wilde wat lekkers

Maar kreeg ginds de roe.

Verheij, Den Haag

----------

Toekomst

De arme Ruud heeft wederom

het niet gehaald, dat lijkt heel dom.

Met zoveel scheerwol op 't gelaat

geen wonder dat hij daarnaar praat.

Maar komaan, 't zou Ruud niet wezen

als hij niet snel wist te genezen.

En zo werden na kort gebed

de puntjes op de i gezet:

'Die job was, 't klinkt onaardig

een oud-premier onwaardig.

Ik ben door 't oog van de naald gekropen

maar voor de toekomst blijf ik hopen'.

M. Steinz-Fetter, Amsterdam