Beatles-verhaal geeft overvloed aan materiaal

The Beatles Anthology, RTL5, zaterdag 20.10-22.00u., zondag 20.00-21.55u. en maandag 20.30-22.20u.

De allereerste beelden van de eerste aflevering van The Beatles Anthology geven mij meteen al kippevel: de half vervaagde beelden van Liverpool van lang geleden, door de geavanceerde computertechniek tot een vloeiend aaneengesloten geheel gemaakt, en dan de melancholieke klanken van het mooie In my life daarbij - ik voel me onmiddellijk opgenomen in die eerste naoorlogse jaren, toen de wereld nog zwart-wit was en alles nog fleurig en nieuw en spannend moest worden. Het feest kan beginnen, dat gevoel.

The Beatles Anthology is het met veel publicitaire fanfares en miljoenen vergende marketing-methoden gelanceerde project, dat een cd met restmateriaal inmiddels al tot bestseller heeft gemaakt en de bijbehorende documentaire in drie lange delen tot een felbegeerde produktie voor honderden tv-stations in de hele wereld. Hier heeft RTL de rechten bemachtigd; zaterdag, zondag en maandag zijn de drie afleveringen te zien op het doorgaans nogal bleke RTL5.

En niet alleen tegen deze commerciële achtergrond is er alle reden de zes uur durende televisie-geschiedenis van de Beatles met enige argwaan te bezien. De documentaire is bovendien geproduceerd door hun eigen firma Apple, met hun eigen zakelijke man Neil Aspinall als executive producer. De makers, producer Chips Chipperfield en regisseur Geoffrey Wonfor, zagen zich derhalve gesteld voor de lastige taak een objectief ogend verhaal te vertellen over de carrière van vier heren die tegelijk hun opdrachtgever waren. Ze konden weliswaar nieuwe interviews maken met Paul McCartney, Ringo Starr en George Harrison, ze mochten van Yoko Ono archief-interviews met wijlen John Lennon gebruiken en ze hadden een goudmijn aan journaalbeelden, film en tv-fragmenten en nooit eerder vertoonde amateurfilmpjes, maar het was niet de bedoeling een te realistisch en pikant beeld te geven van het leven in de beroemdste popgroep aller tijden.

Het zijn dan ook maar kleine bijzonderheden die The Beatles Anthology nog toevoegt aan de overbekende verhalen. Zo zegt het iets over de onderlinge verhoudingen als Harrison zegt dat McCartney negen maanden ouder was dan hij, en daaraan toevoegt: “Hij is nog steeds negen maanden ouder dan ik.” Maar het happy go lucky-imago van de Beatles blijft goeddeels intact. De grootste attractie schuilt niet in de interviews, maar in de overvloed aan authentiek beeldmateriaal, hoogst behendig gemanipuleerd (het nummer Twist and shout is zo te zien opgebouwd uit niet minder dan zes verschillende tv- en concertopnamen) en het geluidsdecor dat daaronder werd gelegd. En ik voelde mij werkelijk vereerd, toen in de eerste aflevering bleek dat er ook opnamen waren verwerkt van het VARA-optreden uit 1964 (met Berend Boudewijn als interviewer buiten beeld) en van de rondvaart door de Amsterdamse grachten.