Trivers (2)

Af en toe erger ik met aan wetenschappers die geen twijfel tentoonstellen maar hun wetenschap voorstellen als definitief en eigenlijk voltooid zonder weerwoord hun verhaal te houden. Zo'n wetenschapper lijkt de bioloog Robert Trivers wat Frans Roes goed overbrengt (W&O 16 nov.)

Trivers vakgebied is lang niet zo eensgezind en triviaal als hij pretendeert. Het is nog een jonge wetenschap zonder eigen taal, met nog weinig theorieën, kaders en bewijsregels. Voor een wiskundige moet 'het bewijs' van de stelling 'Alle gedrag is evolutionair bepaald' een gruwel zijn. Genen, individu, de lijn van ouder-kind en de groep zijn dingen die niet zonder elkaar kunnen. Genen bepalen helemaal niet exclusief het biologisch lichaam en het gedrag in een heel ingewikkelde verweven omgeving.

In eigen onderzoek kreeg een groot aantal kritieke levensmomenten scores voor het effect van het behoud van genen of de ouder-kind lijn, zeg maar gezin, het individu of de groep. Na optellen en aftrekken waren vooral de zorg voor de ouder-kind lijn en de groep belangrijk. Apart de overleving van genen of het individu scoorden slecht. We voerden de telling uit voor mensen en wolven en vonden dat de wereld lang niet zo triviaal is als Trivers bijna naief rondbazuint. Menswetenschappen hebben nog een groot en ingewikkeld eigen taakgebied