Afscheid Galgenwaard doet Wouters weinig

UTRECHT, 30 NOV. In de ontvangstruimte van FC Utrecht hangt een foto van misschien wel vijftien jaar oud. Een aantal spelers formeert een muurtje, de voetballer uiterst links op de foto is de enige die zijn handen niet voor zijn kruis houdt.

Hij kan blijkbaar tegen een stootje, zoveel maakt de afbeelding duidelijk. Het betreft de jonge Jan Wouters, een groot talent dat later furore zou maken bij Ajax, Bayern München en PSV. In de bekerwedstrijd tussen FC Utrecht en PSV stond dezelfde speler met iets minder haar en nog krommere poten opnieuw in een muurtje. Naast hem stonden jonge ploeggenoten, allen met de handen voor hun kruis. Alleen Jan Wouters niet. Anno 1995 zal dat weinig voetbalkenners meer verbazen. De 35-jarige heeft heel wat klappen uitgedeeld en heel wat klappen geïncasseerd.

Gisteravond speelde Wouters voor het laatst in stadion Nieuw Galgenwaard, waar PSV zich door een 2-0 overwinning kwalificeerde voor de achtste finales van de strijd om de Amstel Cup. Gefrustreerde Utrecht-supporters noemden hem ouwe lul en gemene bloedhond. Een beetje meer eerbetoon was op zijn plaats geweest voor de beste voetballer die de plaatselijke FC in zijn 25-jarige bestaan heeft voortgebracht. Wouters had er “eerlijk gezegd niet bij stilgestaan” dat hij om kwart over negen man voor het laatst als speler Utrechts gras onder de voetbalschoenen voelde. “Ik zou een huldiging onzin hebben gevonden. Zolang ik op het veld sta, hoef ik geen bloemetje.” Op zijn dooie akkertje verliet de oude vos de grasmat die hem zoveel plezier heeft verschaft. Kuierend naar de spelerstunnel zwaaide hij naar bekenden op de hoofdtribune. De bekerwedstrijd had weinig gevergd van de veteraan. Wouters speelde als libero en begaf zich zelden over de middenlijn. Zoals hij tegen zijn oude club kon aanklooien, zo kan hij nog jaren mee. Helaas voor Wouters is FC Utrecht geen echte graadmeter. Normaal gesproken moet hij harder hollen dan hem lief is. Zo speelt PSV volgende week tegen Werder Bremen, een tegenstander die meer vereist dan rust en tactisch inzicht. Als het een beetje tegenzit, speelt Wouters in Bremen zijn allerlaatste Europa-Cupwedstrijd. Hij heeft nu eenmaal een besluit genomen en een standvastig type als het type Wouters zal niet gauw van gedachte veranderen. “In mijn hart speel ik nog zeker vijf jaar door. Voetballen is het leukste dat er is, honderd keer leuker dan trainer worden. Als ik mijn gevoel zou laten spreken, dan moeten ze me echt van het veld dragen. Maar daar is niemand bij gebaat.”

Eigenlijk had hij vorig seizoen al willen stoppen. Hij werd geopereerd aan zijn meniscus en de herstelperiode duurde langer dan verwacht. Volgens clubarts Van den Hoogenband was enige overredingskracht nodig om de routinier door te laten zwoegen. Afgelopen zomer trainde hij weer met veel plezier, maar juist de laatste maanden werd hij twee keer geplaagd door een spierblessure. Ouderdomsverschijnselen? Zelf ontkent hij de relatie tussen leeftijd en blessure. “Ronaldo zit in de kleedkamer met een zak ijs op zijn knie. Daar wordt niks van gezegd, want die jongen is pas 19. Maar als ik een pijntje voel, wordt dat meteen anders uitgelegd.”

Toch heeft Wouters allerminst een soepel lichaam. Zijn botten kraken net zo hard als die van de vroegere PSV'er Sören Lerby. “Die kon op het laatst nauwelijks meer rennen, zo versleten was hij”, zegt Van den Hoogenband. “Jan heeft dezelfde kwaal. Hij heeft heel lang heel veel arbeid verzet. Toch ben ik ervan overtuigd dat hij dit seizoen keurig zal afmaken. Toen de laatste spierblessure ontstond, schreven sommige media dat het over en sluiten was. Die woorden hebben hem juist heel erg gesterkt. 'Dok, ik zal ze eens wat laten zien.' Ik hoor het hem nog zeggen.”

Over een half jaar is het definitief voorbij met de slidings, de lepe balletjes met de buitenkant van de rechtervoet, de scheldkanonnades tegen een scheidsrechter of een medespeler. Wouters heeft zijn zinnen gezet op een trainersloopbaan. Hij volgt de cursus Oefenmeester 1. Zijn huidige coach Advocaat was als speler uit hetzelfde hout gesneden en hij voorspelt zijn evenknie een grote toekomst in de dug-out. Maar Advocaat kon gisteravond nog niet beloven dat er volgend seizoen bij PSV plaats zal zijn voor de 70-voudige international. “Zover zijn we nog lang niet. Eerst Sparta, dan Werder, dan zien we wel weer.”

Ondertussen heeft Wouters een serieuze aanbieding gekregen van Bayern München, waar hij de jeugdopleiding onder zijn hoede mag nemen. “Lijkt me hartstikke interessant, alleen moet ik rekening houden met mijn dochter. Die moet naar school en is net al haar Duits kwijtgeraakt.” Misschien wel daarom spoedde vader Wouters zich na afloop van het bekerduel naar de ontvangstruimte in de Galgenwaard. “Mijn wens is om daar ooit trainer te worden”, zo liet hij zich in een eerder vraaggesprek uit. Maar gisteren hulde hij zich in nevelen: “Het blijft een mooie club.”