EMMER

Tussen het straatvuil staat een stevige zinken emmer: wat de mensen niet allemaal weggooien, tegenwoordig. Want mis is er niets mee, je draait hem om en om terwijl het hengsel knarsend heen en weer zwaait en met een vertrouwde klingklang weer over de rand terugvalt - dit ken je van vroeger, de maandagse was op een enorm gasstel, buiten.

Dus die emmer moet blijven, hij krijgt meteen een grote bos chrysanten om nat te houden tot ze straks mee op bezoek gaan. Maar als je de bloemen een uur later komt ophalen staat er een grote plas water op de keukenvloer; en knarsend aan zijn hengsel gaat de emmer meteen mee naar buiten, nog net op tijd voor het vuilnis wordt opgehaald.