Volkstoneel

Ben ik bezig een wrevelig oud baasje te worden? Ik vroeg mij dat dezer dagen met enige nadruk af, omdat ik bij mijzelf een zeer kritisch standpunt bespeurde aangaande een paar ontwikkelingen in de voetballerij. Ik bedoel hierbij twee zaken: de weigering van Ajax om supporters van Ferencvaros in het Amsterdamse stadion toe te laten bij de return in de Champions League en het peil waarop in topvoetbal menige wedstrijd arbitraal wordt begeleid. In Boedapest heeft een deel van de Hongaarse aanhang zich schandelijk gedragen - daarover kan nauwelijks misverstand bestaan. Dat Ajax die mensen niet in Amsterdam wenst te ontvangen, lijkt en is redelijk. Maar om nu helemaal niemand met een Hongaarse tongval binnen de muren van het Olympisch stadion te willen tolereren lijkt allesbehalve redelijk. Omdat sommigen zich destijds misdragen hebben, kan men toch niet iedereen weigeren? Ook Ajax-supporters hebben zich in het verleden wel eens aan wangedrag schuldig gemaakt. Stel, dat een tegenstander op grond daarvan zou zeggen geen enkele aanhanger te willen toelaten - het Amsterdamse huis zou te klein zijn en Van Praag en Van Gaal zouden hun afkeer van zo'n standpunt luidkeels ventileren. Iedereen straffen omdat sommigen zich hebben misdragen, is de gemakkelijkste vorm van rechtspraak en tevens de meest onbevredigende.

Intussen heeft de secretaris-generaal van de UEFA, Herr Aigner, een wonderbaarlijke reactie op de gebeurtenissen in Hongarije gepubliceerd. In een interview met het weekblad Voetbal International verklaarde hij in de oerwoudgeluiden op de tribunes geen racisme te zien, maar verwondering. “Ajax speelde met het halve elftal zwarte spelers tegen Ferencvaros. Het publiek in Hongarije was daaraan niet gewend en vroeg zich af: is dat een Europees team?” Even dacht de interviewer dat Aigner een grapje maakte, maar dat was absoluut niet het geval. Dat er donkere voetballers in bijna alle landen van Europa spelen, zou iets zijn dat het voetbalpubliek in Hongarije totaal onbekend is. Geen tv-beelden? Geen kranten gelezen? Of schrijft men in Boedapest daar niet over?

Onderwerp twee sluit hierop in zoverre naadloos aan, dat afgelopen weekeinde bij Vitesse-FC Utrecht zowel de 'slechte' supporters van de thuisclub als het kwalijke deel van de aanhang van de gasten zich misdroeg. Verdediger Vierklau, die Gorter ernstig beschadigde, werd op oerwoudgeluiden getrakteerd en Gorter kreeg te horen dat zijn moeder het oudste beroep van de wereld uitoefent, zonder dat arbiter Temming ingreep. En daarbij zijn we bij de huidige arbitrage beland. Die is, zelfs in de top, uiterst matig en soms zelfs totaal onvoldoende. Dat slaat op scheidsrechters en grensrechters. Er gebeurt tussen de spelers zoveel, van volkstoneel tot aanslagen op het lichamelijk welzijn, dat menig arbiter een hoog percentage van de overtredingen of niet ziet, of genadevol recht laat gelden. Bij Real Madrid-Ajax werd de Duitse arbiter tevoren nogal geprezen, waarna de man ontzettend door de mand viel, samen met zijn grensrechter, die niet in de gaten had dat een bal een halve meter achter de doellijn belandde, terwijl zijn baas de positie van Litmanen, die niet aan het spel deelnam, inschatte als strafbaar buitenspel. Onlangs trad fluitist Ab Schuurmans op bij Utrecht-Willem II. Hij liep in de arena rond als een dompteur die zijn zweep thuis heeft laten liggen. Dat het geen algehele vechtpartij werd was niet aan hem te danken, maar aan de spelers die zich beter onder controle hadden dan ik had gevreesd. Het jaar loopt af, maar het seizoen is nog lang. De lei is niet schoon. Een nieuwe start met positieve impulsen is broodnodig.