Van den Boom dwaalt in mistige spookstad

Voorstelling: Venetië door Stella Den Haag, vanaf 7 jaar. Tekst en regie: Hans van den Boom. Muziek: Paul Reyn. Spel: Erna van den Berg en Peter Reyn. Gezien: 15/11 Bis Theater, Den Bosch. Info: 070-3642505

Vorig seizoen maakte Hans van den Boom Storm, een opwindend stuk voor twee acteurs en een televisietoestel. Door in Venetië te werken volgens dezelfde formule en met dezelfde spelers krijgt de produktie het karakter van een vervolg. Dat geldt niet voor het verhaal. Twee kinderen gaan stiekem uit varen in een bootje en raken elkaar kwijt in een mistige spookstad, waar een bullebak van een koning heerst. Het is behoorlijk eng, maar komt ook naar behoren goed.

Precies zoals in Storm neemt de buis een centrale plaats in. Landschappen en lokaties trekken erop voorbij en het toestel speelt de sterrol in Van den Booms ingenieuze spel met schijn en werkelijkheid. Zoals de bediener van de 'game boy' zich helemaal in zijn videospelletje kan wanen, zo stappen Erna van den Berg en Peter Reyn de televisiebeelden, c.q. de door hun fantasie opgeroepen beelden in en uit. Zij steekt een hand in het apparaat, die we vervolgens gefilmd op de tafel van de vreselijke koning (met de imponerende gestalte van Jack Wouterse) naar een super belangrijke sleutel zien tasten. Hij loert naar een vreetpartij aan diezelfde tafel en krijgt haring naar zijn hoofd gesmeten die hij liggend onder het toestel kokhalzend uit zijn mond haalt, terwijl het beeld onscherp raakt door spetters geplette vis. Het is spannend en grappig en de acteurs zijn geknipt voor hun rollen: hij een dromerig Lulletje Rozewater, zij nieuwsgierig en ondernemend, met meisjesknieën onder haar matrozenjurk. En samen zingen ze met overgave de mooie, stuwende muziek van Paul Reyn.

Het is knap gedaan allemaal en erg grappig en toch was ik niet zo onder de indruk als de eerste keer. Meer van hetzelfde is uiteraard minder verrassend, maar het zwakke punt is vooral het verhaal. Met zijn verschillende lijntjes is het zo ingewikkeld dat de soms verslappende aandacht van het publiek begrijpelijk is. En zoals ik me vorig jaar naar aanleiding van Van den Booms Rovers heb opgewonden over het stilletjes leentjebuur spelen bij Ronja de roversdochter van Astrid Lindgren, vind ik dat het Stella Den Haag ook hier gepast had om te vermelden dat de inspiratie voor de kleurloze Spookstad, waar de koning treurt bij het portret van zijn verdwenen geliefde, afkomstig is uit Paul Biegels Kleine Kapitein. Van den Boom citeert in zijn stukken altijd naar hartelust, wat veelal leidt tot bijzondere en heel eigen resultaten. Maar de eer hoort aan wie hem toekomt ook al gaat het, zoals hier, om een beperkte 'lening'.