Medische specialisten (1)

Ik betwijfel of een volledig CAO-dienstverband voor specialisten een betaalbare optie is, gezien onder andere de zogenoemde goodwill problematiek en de honorering van specialisten die extra moeten instromen ter verlaging van de werkdruk. Een volledig dienstverband houdt in dat de specialist ondergeschikt wordt aan de directie. Doeke Post (NRC Handelsblad, 22 november), stelt dat 'de directie van een ziekenhuis nooit in de professionele verantwoordelijkheid van de specialist zal treden'. Dit zijn echter holle frasen als de medische specialisten niet op directie-niveau nevengeschikt zijn en zo kunnen meebeslissen over de verdeling van de budgetten. Het is niet waarschijnlijk dat de directies hier voor zullen voelen. Een alternatief honoreringssysteem zou een systeem kunnen zijn waarbij de harmonisatie van inkomens gestuurd wordt vanuit het convent van wetenschappelijke verenigingen. Inkomen dient dan gebaseerd te zijn op een basishonorarium met toeslag voor extra inzet in de diensten. Aan de wens van de overheid tot nivellering wordt in bovenstaand honoreringssysteem voldaan. De medische staf vormt een stafmaatschap en declareert uniform. In overleg met het ziekenhuis wordt voor een bepaald systeem gekozen zodat aan de wens van de minister wordt voldaan dat de patiënt één rekening krijgt. Daarbij moet ook de mogelijkheid worden bezien dat het ziekenhuis via het systeem van de stafmaatschap declareert. De stafmaatschap en directie vormen een joint venture en maken op basis van nevengeschiktheid beleidsplannen en afspraken over verdeling van budgetten voor honorering van specialistische maatschappen en bekostiging van overige ziekenhuistaken. In mijn opinie is dit een goede manier om het evenwicht te bewaren tussen de belangen van management en specialisten binnen de ziekenhuisinstelling. Medisch specialisten in loondienst lijkt politiek een goede oplossing doch op langere termijn zal dit zeker leiden tot demotivatie.