Medisch specialisten (2)

Volgens het rapport 'Modernisering curatieve zorg' van minister Borst zullen de medische specialisten niet langer rechtstreeks betrokken worden in de onderhandelingen tussen ziekenhuizen en verzekeraars over de uit te voeren medische behandelingen. Natuurlijk hebben de medische specialisten in dienstverband zeker niet minder inzet, verantwoordelijkheid en betrokkenheid dan de perifere specialisten. Het zijn dan nog wel specialisten in dienstverband, die via hun organisaties in het ziekenhuis en hun wetenschappelijke verenigingen contacten kunnen leggen met diverse organisaties op het gebied van de volksgezondheid buiten het ziekenhuis. In 30 jaar tijd heb ik als medisch specialist in een groot ziekenhuis 6 medische, 4 economische, 5 verpleegkundige en 2 bouwdirecteuren mogen meemaken. De goeden niet te na gesproken. Een economische directeur van een middelgrote klinische psychiatrische inrichting heb ik horen beweren, dat hij de patiënten vies vond en dat het verpleegkundige personeel en psychiaters niets anders deden dan wauwelen. Hierover mocht ik met hem in discussie. Is dit de organisatie, die in het ziekenhuis uiteindelijk alleen zal bepalen wat juist is voor de patiënt? In de ziekenhuisorganisatie dient de medische staf naast het bestuur te staan en dient de specialist via de wetenschappelijke verenigingen zijn of haar stem te kunnen laten horen en te laten meewegen in de besluitvorming. Van hem of haar wordt wel verwacht dat hij zich medisch-technisch internationaal oriënteert, maar buiten zijn eigen ziekenhuis mag hij niet kijken en spreken. Ik vind dit zorgwekkend voor de patiënt, die in het ziekenhuis alleen de specialist kan kiezen. Het overige moet hij nemen zoals het hem aangeboden wordt. Hoe denkt de minister nieuwe onderzoekingen en ingrepen te introduceren en oude en nieuwe te evalueren. Zijn de wetenschappelijke Verenigingen dan weer goed genoeg?