Een berg post voor Sinterklaas - Spanje

“Lieve Sinterklaas, ik wil graag een paard want die kan bij ons in de achtertuin. En hoe oud bent u?”, schrijft Manon uit Groningen. Manon is een van de tienduizend Nederlandse kinderen die een brief met bestemming 'Sinterklaas, Spanje' op de post hebben gedaan. Ze was ervan overtuigd dat de brief bij de goedheiligman terecht zou komen. En zo is het ook. Tot verbazing van de ongelovige ouders heeft Manon antwoord gekregen van Sinterklaas, evenals de duizenden andere kinderen die verwachtingsvol hun epistel met vragen, verhalen en verlangens aan Sinterklaas in de rode PTT-brievenbussen doen.

PTT Post bezorgt alle brieven gericht aan Sinterklaas - Spanje, Sinterklaas - Pepernotenstraat, Sinterklaas - Hemelpoort of eenvoudig 'Sinterklaas' bij een kinderboerderij in het Zuidnederlandse dorpje Nuenen. Hier zit een kleine fabriek van vijftig tijdelijke 'schrijfpieten' per dag vierhonderd hoopvolle brieven van kinderen aan Sint Nicolaas te beantwoorden.

Tien jaar geleden zijn de oprichters van de dorpsboerderij 'Weverkeshof' met dit initiatief begonnen. Ze creëerden eerst een logeeradres voor Sinterklaas. “Het probleem was dat hij zijn paard nooit bij een hotel kwijt kon”, vertelt Annemarie Ploegsma, de zogenaamde Hoofdschrijfpiet. “Wij hebben een stal, dus toen hebben we besloten een logeerkamer voor Sinterklaas in te richten. Zijn sloffen staan onder het hemelbed, er is een kastje voor zijn mijter en een standaard voor zijn staf. En de Pieten slapen op de hooizolder.” Schoolklassen bezoeken hier dagelijks Sint en zijn Pieten, alhoewel de baas zelf er niet altijd is wegens drukke werkzaamheden.

In overleg met de PTT is Ploegsma toen ook de brieven aan Sinterklaas gaan beantwoorden. Vorig jaar heeft de 'Weverkeshof' in totaal tienduizend kinderbrieven ontvangen. En ook dit jaar komen vijftig 'schrijfpieten', vooral moeders, elke dag een stapeltje van twintig brieven halen. “Alle kinderen krijgen antwoord”, zegt Ploegsma. “Tenzij ze hun adres vergeten zijn te noemen.” Wel is het de bedoeling dat er een gulden aan postzegels is bijgedaan. Maar ook als dat niet het geval is, sturen ze een briefje terug, met het verzoek aan de ouders of ze alsnog die gulden aan postzegels willen voldoen. Want subsidie krijgt de kinderboerderij niet. Ook niet van de PTT.

In elke brief schrijft de oude man dat hij blij is in Nederland te zijn, dat ze vroeg naar bed moeten en gezond moeten eten. “Nee, braaf hoeven de kinderen niet te zijn”, zegt Ploegsma. “We krijgen wel eens verzoeken van de ouders erbij of we willen zeggen dat Jantje of Marietje iets niet meer mag doen. Maar daar reageren we niet op. Ze mogen van ons best eens ongehoorzaam zijn.”

De schrijvende moeders voegen, als schrijfpiet, een persoonlijke noot toe. Manon moet zich goed realiseren dat ze voor een paard wel een heel grote achtertuin nodig heeft. Gerda vraagt aan Sinterklaas of hij niet haar ouders die in Spanje verongelukt zijn mee naar Nederland terug kan nemen. “We proberen bij dergelijke brieven even met de ouders of pleegouders te bellen om te vragen hoe het gaat met het kind, dan kunnen we beter reageren”, zegt Annemarie Ploegsma. “Vaak schrijven we iets vrolijks terug.”

“Wilt u de kinderen in Bosnië ook wat geven, Sinterklaas? Want hun huizen zijn allemaal stuk”, schrijft de zevenjarige Kees. Ook Guido is heel edelmoedig: “Ik heb net mijn zwemdiploma gehaald en ik wil een fiets, een computer en nog een heleboel andere dingen. Kies maar een cadeau uit voor mij en een cadeau voor een kindje dat niks krijgt.”

En bijna alle briefschrijvende kinderen willen weten hoe oud Sinterklaas is, of hij in een kasteel woont en hoeveel Pieten hij heeft. “We vertellen dan dat hij in het jaar driehonderd geboren is in Myra in Turkije. Hij woont in een heel groot huis met veel pakhuizen in de buurt voor alle cadeautjes.” Maar de veelgestelde vraag 'Wat is Sints telefoonnummer?' blijft voor de nieuwsgierige kinderen onbeantwoord.