Roxy Music

Roxy Music: The Thrill Of It All. Vier cd's. (Virgin 7243 8 40970 2 8)

In de jaren '70 riep Roxy Music met exuberante rock 'n' roll en intelligente teksten een wereld op van decadente feestjes en ongebreideld narcisme. In de jaren '80 behaalde de groep - voor het eerst - groot commercieel succes met een trendbewuste mengeling van rock en disco. En in de jaren '90, toen Bryan Ferry en zijn bandleden al een decennium uit elkaar waren, gold de antieke glitterrock van Roxy Music plotseling als het lichtend voorbeeld voor een nieuwe generatie Engelse popartiesten, waaronder Suede, The Auteurs en Gavin Friday.

De muzikale geschiedenis van het in 1970 opgerichte Roxy Music is nu bijeengebracht in een box met vier cd's, waarvan de eerste begint met het nog steeds overrompelende Re-make/Re-model en de laatste eindigt met de op een kunstfluitconcert uitlopende Lennon-cover Jealous Guy. Drie cd's van The Thrill Of It All zijn gevuld met een ruime chronologische selectie van de acht studio-lp's die Roxy Music sinds 1972 uitbracht; op de vierde zijn de losse singles van de groep (Virginia Plain, Pyjamarama), aangevuld met B-kantjes en 'extended remixes' van hits als Dance Away en Angel Eyes. In een begeleidend boekje wordt een aantal van de nummers becommentarieerd en zijn alternatieve versies afgedrukt van de ooit geruchtmakende hoesfoto's van onder andere Stranded (een schaars geklede dame die op een rots is aangespoeld) en Country Life (twee vrouwen 'indecently exposed' in het struikgewas).

Op de kwaliteit van de vijftig lp-tracks is weinig aan te merken - al wordt duidelijk dat de afwisselend uitzinnige en melancholische rock uit de beginjaren (toen Brian Eno noch achter de synthesizers zat) de tand des tijds glorieuzer geeft doorstaan dan de soft-disco van Flesh And Blood en Avalon. Maar de selectie is teleurstellend. Zo ontbreken van de eerste lp's klassieken als Bitter's End, Grey Lagoons en vooral het unheimlich mooie Psalm, terwijl van Siren, een erkend hoogtepunt uit 1975, maar vijf van de tien nummers zijn terug te vinden. De samenstellers voeren plaatsgebrek aan als de reden voor dit slagerswerk; maar iedere Roxy Music-fan had graag de vaak overbodige (en deels instrumentale) nummertjes van de vierde cd ingeruild voor wat meer materiaal uit Roxy's Roaring Seventies. De grijsgedraaide lp's zullen voorlopig nog even in de kast blijven staan.