Van smoking tot proefdoublet

Een bespreking van twee nieuw verschenen bridgeboeken en een bridgeprogramma voor de pc wil ik u, met de feestdagen in zicht, niet onthouden.

Van Smoking tot Spijkerbroek: 65 jaar bridge in Nederland door André Boekhorst, uitgegeven door Tirion, Baarn; ƒ 39,50.

Het proefdoublet en andere bridge-verhalen door Toine van Hoof, uitgegeven door Optiek, Utrecht; ƒ 22,50.

Eindeloos Bridge 4 (EB4) uitgegeven door Bridgesoft, Bussum (telef. 035- 6934905); ƒ 149,-

Allereerst ,Van Smoking tot Spijkerbroek', een stevige hardcover met smaakvolle kleurenomslag, geschreven door André Boekhorst. De bridgebond heeft zich sterk gemaakt voor de promotie en produktie van dit boek over de geschiedenis van het bridge in Nederland. Het moest klaar zijn in de herfst van dit jaar, zodat het kon worden uitgereikt bij de huldiging van het 100.

000ste bondslid. Die deadline is gehaald, ondanks het overlijden van de auteur toen het boek bijna klaar was. Ruim een jaar eerder was Boekhorst, die vele belangrijke functies binnen de bridgebond bekleedde - waaronder het voorzitterschap - begonnen met het in kaart brengen van de Nederlandse bridgehistorie. Begin deze zomer, vlak voor zijn overlijden, was zijn manuscript zo goed als klaar. Anderen hebben het voltooid. 'Smoking' is een aardig boek geworden. Het beschrijft de periode die loopt vanaf de oprichting van de bond in 1930 tot aan de jaren negentig en geeft als zodanig een goede doorkijk van bridgend Nederland.

Boekhorst laat weinig onvermeld. Juichend schrijft hij over de vele sportieve successen en de grote groei van zijn bond. Een heikel onderwerp als 'bridge in de oorlog' gaat hij niet uit de weg. Een echte objectieve geschiedschrijving is het boek desondanks niet geworden. Daarvoor heeft de auteur te weinig afstand genomen van zijn onderwerpen. Teveel trivialiteiten zijn overbelicht, terwijl van andere, niet onbelangrijke zaken, simpelweg geen gewag wordt gemaakt. Juister zou zijn de ondertitel '65 jaar bridge in Nederland' aan te vullen met 'bekeken door de bril van een bestuurder'. Ondanks forse redactionele aandacht, heeft de uitgever een aantal storende fouten (verkeerd gespelde namen, apert onjuiste feiten) niet weten te vermijden. Beslist geen hommage aan André Boekhorst, die met zijn charmante stijl toch heel veel goed maakt. Daarom is van 'Smoking tot Spijkerbroek' uiteindelijk wel een aantrekkelijk produkt geworden. Onlangs verscheen ook 'Het proefdoublet en andere bridgeverhalen' door Toine van Hoof. Van Hoof volgde André Boekhorst in 1991 op als bridgemedewerker van de Volkskrant.

'Het proefdoublet' is een compilatie van Van Hoofs zaterdagse stukjes voor die krant. Het is verschenen bij Optiek, een kleine uitgeverij uit Utrecht die zich vooral richt op literatuur. Niet toevallig dat Van Hoof daar terecht kwam gezien zijn schrijverstalent. En dat is het niet alleen. Als bridgejournalist bewerkstelligde hij een doorbraak. Hij vat zijn taken uitermate serieus op. Wil graag bridge als volwassen wedstrijdsport benaderen. Raakt daardoor soms in conflict met zijn bridge-omgeving, die hij vaak een stap voor is. “Liever een nederlaag voor de deadline, dan een overwinning erna”, liet hij zich laatst nog ontvallen in een interview. Uiteraard was ik benieuwd of de journalist Van Hoof voorkwam in 'Van Smoking tot Spijkerbroek'. Wat ik aantrof was veelzeggend. Hij stond, samen met een paar mederedacteuren van Star Magazine, op de foto als winnaar van de HWF pen 1987, een prijs voor het beste clubblad. Op zich leuk en aardig, maar zijn grote verdiensten op het journalistieke vlak moesten toen allemaal nog komen en juist die bleven onvermeld. Was Van Hoof soms te kritisch? Schopte hij tegen te veel zere benen? Feit is dat hij zich absoluut onafhankelijk opstelde.

De bankier Van Hoof had de bridgewereld ook niet nodig als financieel vangnet.

Zijn boekje vormt de afsluiting van vijf jaar Volkskrant, want Van Hoof stopt er mee: “Het kost mij te veel moeite om iedere week weer iets nieuws te bedenken om over te schrijven.” Een eerlijk standpunt van de auteur die alleen het allerbeste aan het papier wenst toe te vertrouwen. Op vaak humoristische wijze bestrijken Van Hoofs verhalen het hele scala van het bridgespel. In 1994 veroorzaakte Van Hoof opschudding in de internationale bridgewereld. Hij was uitgenodigd om deel te nemen aan de Bols Bridge Tip competitie. Van Hoofs tip “Schud uw kaarten” klonk heel onschuldig, maar was eigenlijk behoorlijk controversieel. Hij had ontdekt dat je soms aan de manier waarop spellen gesorteerd in de boards zitten, kan zien hoe het spelverloop op de andere tafel was. Daaruit kan je als leider een enorm voordeel putten. De jury was heftig verdeeld over deze handige tip die onmiskenbaar balanceert tussen van wat wel en wat niet mag. Wilt u precies weten hoe de truc werkt dan moet u beslist zijn boekje kopen, ook al omdat de andere verhalen stuk voor stuk van hoog gehalte zijn.

Tot slot Eindeloos Bridge Versie 4 (EB4). Het wordt zo langzamerhand een cliché. Nog niemand is in staat gebleken programma's te schrijven die op redelijk niveau op basis van 'random' geschudde handjes kunnen bridgen. Ondanks moedige pogingen is dat ook de Bridgesoft-denktank uit Bussum niet echt gelukt. Bridgesoft is in Nederland marktleider op het gebied van bridgeprogramma's. Dat is goed te merken aan de gelikte uitvoering van hun nieuwste loot, EB4. Het programma is gebruikersvriendelijk en oogt aantrekkelijk. Het wordt geleverd op 3,5 inch diskette en draait onder een DOS computer met 386 processor, 2Mb intern geheugen en een VGA monitor. In principe doe je er twee dingen mee: of je speelt nieuw geschudde handen of je doet zelf virtueel aan een van de grote toernooien mee waar je je op kunt abonneren. Ik testte een paar handen uit het befaamde Cap Volmac. Al gauw stond ik op een tweede plaats tussen een paar wereldsterren. Dat lijkt heel mooi, maar is in feite geflatteerd. De computer liet me op kinderlijke wijze een kwetsbare 6 maken. In het echt zou geen enkele tegenstander het zo ver laten komen. Toch zal menigeen veel plezier beleven aan EB4. Afgezien van wat grillige speelwijzes en wonderlijke biedverlopen wordt de bridge-werkelijkheid een heel eind benaderd. Interessant zijn zeker een aantal belangrijke opties die voor het bieden zijn ingebouwd. Je kan keuzes maken tussen sterke of zwakke twee's, de range van de 1SA-opening, vier- of vijfkaarten hoog. Je kan zelfs opteren voor negatieve doubletten, transfers en cue-bids. Kortom genoeg moois om de aanschaf van EB4 te rechtvaardigen. Terzijde, ik heb uiteraard Bridgesoft nog even in 'Smoking' afgevinkt. En warempel, een heel verhaal over het bedrijf en een grote foto van de directeur Onno Janssens.