Zelfkritiek KLM (2)

De directie van de KLM heeft zelfkritiek omdat de piloten teveel aan zichzelf overgelaten zijn. Daardoor zou een verwijdering zijn ontstaan tussen deze beroepsgroep en de rest van de luchtvaartonderneming. De KLM-top is naar eigen mening soms krampachtig opgetreden bij het huidige conflict met de vliegers over hun salarissen. Bovendien zou de piloten te weinig duidelijk zijn gemaakt hoe belangrijk zij voor de onderneming zijn.

Aan de andere kant zeggen de piloten dat hun conflict met de directie eigenlijk helemaal niet over de hoogte van hun salarissen gaat. Over geld valt te praten, als er maar zakelijke argumenten worden gebruikt. Was het salarisconflict er niet geweest, dan was er wel een ander probleem gekomen. Want volgens de vliegers zijn de moeilijkheden eigenlijk het gevolg van de manier waarop de KLM-directie met hen omgaat. Die omgang zou onfatsoenlijk zijn. De directie zou alleen aan financiën en marketing denken en te weinig aan de mensen die het beleid in de praktijk moeten uitvoeren. Er zou onvoldoende waardering zijn voor de gezagvoerders die voortdurend problemen moeten oplossen om te proberen de passagiers de kwaliteit te bieden die de directie heeft beloofd.

Niet bekend

Sindsdien is er geen enkel gesprek, formeel of informeel, over het salarisconflict gevoerd tussen de KLM-directie en de VNV. Beide partijen zitten thuis en vragen zich af hoe het verder moet. De piloten beschouwen het opzeggen van vertrouwen in de directie niet als een strategische zet, maar als een laatste stap waarna niemand weet wat er verder volgt. Maar tegelijkertijd realiseren ze zich dat er toch iets moet gebeuren.

De hoop van de vliegers is gericht op de raad van commissarissen van de KLM. Maar ze hebben geen idee wat die commissarissen zouden kunnen doen om het gesprek met de directie weer op gang te krijgen. De piloten hebben formeel geen toegang tot de raad van commissarissen. Ze hopen dat de commissarissen zonder dat ze daartoe van iemand een verzoek krijgen, besluiten in actie te komen. Ze verwachten niet dat de commissarissen iets kunnen doen dat ook maar de schijn kan wekken dat ze de KLM-directie corrigeren. Wat dan wel? Iets, zodat na voorzichtig verkennende gesprekken tenminste weer een manier gevonden kan worden om in enige vorm afspraken tussen de piloten en de KLM-directie te maken.

De vliegers menen overigens dat zij niet de enigen zijn die problemen hebben met het beleid van de KLM-directie. Bij de technische dienst van de luchtvaartmaatschappij zou ook ontevredenheid zijn. Maar technici zijn niet in de positie zoals piloten om een grote mond op te zetten. Als gevolg van organisatorische problemen zou het steeds vaker voorkomen dat KLM-vliegtuigen mankementen vertonen. Daarbij gaat het niet alleen om defecte toiletten, kapotte lampjes en doorgezakte stoelen. Zo weigerde een gezagvoerder wegens een technisch mankement met een toestel naar Milaan te gaan. Een ander toestel werd ingezet. Twee dagen later kreeg dezelfde gezagvoerder hetzelfde vliegtuig aangeboden dat nog steeds hetzelfde mankement vertoonde. Hij voelde zich gedwongen dit opnieuw te weigeren. Eerst was het toestel defect omdat een reserveonderdeel niet voorradig was. Daarna was het vliegtuig nog niet in orde omdat de verkeerde diagnose was gesteld en het betrokken reserveonderdeel er niets mee van doen had.

Piloten zeggen dat het vorig jaar twee keer is gebeurd dat een gezagvoerder een toestel kreeg aangeboden dat zulke mankementen vertoonde dat er volgens de regels niet mee gevlogen mag worden. In beide gevallen weigerde de gezagvoerder om veiligheidsredenen met het vliegtuig te vertrekken. In een geval werd het vliegtuig vervolgens, zonder dat het was gerepareerd, aan een volgende gezagvoerder aangeboden voor een vlucht naar New York. Na klachten gaf de KLM-directie de piloten gelijk dat dit niet aanvaardbaar was. Maar de oorzaak van de problemen, die volgens de piloten veel te maken heeft met het langs elkaar werken van veel KLM-afdelingen, werd niet aangepakt.