Purper tussen klef en klucht

Voorstelling: Purper 11, door Erik Breij, Frans Mulder, Alfred van den Heuvel en Eric Corton. Regie: Frans Mulder. Gezien: 21/11 in Nieuwe de la Mar-theater, Amsterdam. Aldaar t/m 3/12; tournee t/m 30/5. Inl 020-6793121.

Geen cabaretgroep die zo vaak van samenstelling verandert als Purper. Na twee succesprogramma's met Hans van der Woude, waarin het onderlinge gedol danig de overhand had gekregen, treden Erik Breij, Frans Mulder en Alfred van den Heuvel ditmaal aan met de nog onbekende Eric Corton, die als 'twintigplusser' niet alleen jongensachtig tegenwicht biedt aan de sfeer van heren onder elkaar, maar als gitarist bovendien muzikale versterking betekent.

Purper bestaat vijftien jaar en is toe aan het elfde programma. De scènes werden weer soepel gerangschikt en inventief geënsceneerd, de pesterige grappen en de kleedkamerachtige pret zijn op het repertoire gebleven, de smeuïge samenzang is gehandhaafd en de melige dwaasheid bereikt deze keer haar hoogtepunt in een parodistisch nummertje ouderwets kindertoneel met puntmutsen en kinderachtige stemmetjes. Soms begint het voorspelbaar te worden, of een te opzichtige kopie van een eerder succesnummer.

Maar binnen die formule weet Purper ook mij af en toe toch weer te verrassen. Frans Mulder zingt twee gave chansons en schreef onder meer een verontrust lied over de alles-moet-kunnen-mentaliteit, Alfred van den Heuvel (veruit de beste acteur van de groep) danst met wapperende vingertoppen het Zwanenmeer en steekt een komische monoloog af over de hits van de jaren zestig, en Erik Breij excelleert als vanouds in de muzikale persiflage. Zijn in authentieke barpianistenstijl geschreven Summernight in Bruinisse wordt helaas weggelachen door koddig gedoe elders op het toneel, maar zijn treffende Jordaanlied-pastiche (“ze gaan zo lekker hard en hoog in het refrein”) krijgt terecht alle aandacht.

Er zijn er, die Purper een ergerniswekkende mengeling van klef- en kluchtigheid vinden. Er zijn er ook - veel méér - die zich er uitbundig mee vermaken. Zelf zit ik daar zo'n beetje tussenin, soms onbewogen bij wat hilarische bijval krijgt en soms zeer geamuseerd.