Een verwarrende gastvrouw en drie getatoeëerde mannen

Concert: The Amps. Gehoord: 21/11 Melkweg, Amsterdam.

Zangeres/gitariste Kim Deal heeft het definitief tot frontvrouw geschopt. Ten tijde van The Pixies speelde Deal tweede viool naast Frank Black, en in haar volgende groep, The Breeders, deelde ze de aandacht met tweelingzus Kelly. Maar in The Amps, begonnen om de tijd door te komen dat Kelly thuis in Dayton, Ohio, moet re-socialiseren na haar verblijf in een afkick-kliniek, is alleen Kim Deal het gezicht van de groep.

Vijf maanden geleden moest de groep nog opgericht worden, maar Kim Deal is langzamerhand zo'n muzikale motor dat nu al een cd van The Amps kon verschijnen, Pacer (1995), en er volwaardige concerten worden gegeven. Begeleid door drie mannen met tatoeages op hun armen, gedraagt Deal zich bij optredens als de hartelijke gastvrouw op een feestje, zoals gisteravond in de Melkweg in Amsterdam.

Of de aanwezigen hun moeder wel eens dronken hadden meegemaakt, vroeg ze. “Het is wanstaltig”, zei Deal er zelf over en barstte los in het gelaten Mom's Drunk. De nummers van Pacer klinken op cd krakerig en volgepropt, alsof de opnamen zijn gemaakt met een cassette-recorder, maar live komen ze beter uit de verf. Gedreven en fel, luid en spontaan krasten de gitaristen met hun instrumenten en roffelde drummer Jim MacPherson (die ook in The Breeders speelt) op zijn trommels.

In de jaren met Frank Black heeft Deal de kunst van het schrijven van subtiele popliedjes opgedaan, maar intussen is ze hem voorbijgestreefd. Deals composities zijn verrassender en avontuurlijk. Zoals Freek de Jonge, die bij conférences de rode draad van het verhaal verlaat voor allerlei zijsprongen, zo brengt ook Deal de luisteraars tijdelijk in verwarring, om vervolgens weer soepel terug te komen op haar hoofdthema.