Prefs zijn lucratief voor beleggers

AMSTERDAM, 21 NOV. Tot voor kort waren preferente aandelen het lelijke eendje van de Amsterdamse effectenbeurs. Zij werden geassocieerd met rampbedrijven. Dat is voorbij. Beleggers kunnen hun geluk niet op. Zij likkebaarden om het hoge vaste dividend op deze prefs, zoals de effecten liefkozend in de financiële wereld worden genoemd.

Gisteren kondigde bouw- en handelsbedrijf NBM Amstelland een grote emissie van preferente aandelen aan: 13 miljoen stuks, goed voor een opbrengst van tenminste 300 miljoen gulden. NBM Amstelland betaalt 7,5 procent vast dividend op de aandelen. Zoveel dividend krijgt een belegger niet eens op zijn aandelen Koninklijke Olie, die vanouds bekend staat als een weduwen- en wezenfonds.

Niet alleen beleggers zijn gretig. Ook bedrijven hebben preferente aandelen ontdekt als conservatieve financiering voor overnames en als de beste bescherming tegen vijandige overnames. De afgelopen anderhalf jaar lanceerden bouwer Ballast Nedam, KNP BT (papier, verpakking, distributie) en kantoorinrichter Samas al preferente aandelen. Zij zijn een goeie afweermethode tegen vijandige overvallen door andere bedrijven. En zij worden nog veel populairder, voorspelde mr. P. Wakkie, expert in beschermingsconstructies, vorige week.

In de strijd tussen de effectenbeurs, het bedrijven en de politiek om een nieuwe regeling voor bescherming tegen bedrijfsovervallen blijven deze prefs buiten schot. In het compromis van de beurs en het bedrijfsleven zijn managers volstrekt beschermd als 30 procent van de aandelen van het bedrijf in handen is van beleggers die geen belang hebben bij verkoop, zoals het personeel of grote beleggers die het alleen om het hoge rendement gaat.

NBM Amstelland (5000 werknemers, 2,5 miljard gulden omzet) gebruikt de opbrengst van de preferente aandelen om de overname van het handelsbedrijf Cementbouw (bijna 900 miljoen gulden omzet, 1.600 werknemers) te betalen. Twee maanden geleden bracht het handelshuis Hagemeyer ook al preferente aandelen met een dividend van 7,5 procent op de markt. Hagemeyer gebruikte de prefs voor de overname van de kleinere concurrent Borsumij Wehry.

Hagemeyers preferente aandelen vonden grif aftrek onder beleggers. Verschillende banken spelen daar handig op in met aparte beleggingsfondsen die juist in deze aandelen beleggen. Zij stonden vooraan om de preferente aandelen van Hagemeyer in te slaan. ABN Amro kocht ze voor eigen rekening, MeesPierson voor haar Preferent Fund, zakenbank Kempen & Co voor haar nieuwe Commerz Floreo Fonds en Van Lanschot Bankiers voor haar beleggingsfonds Ducatus. Dit viertal bezit inmiddels meer dan 20 procent van Hagemeyers aandelen.

Deze beleggers zijn tuk op prefs omdat zij kunnen profiteren van een fiscale regeling: als zij meer dan vijf procent van de aandelen hebben hoeven zij op het dividend geen belasting te betalen. Het dividend van 7,5 procent is niet alleen een bruto uitkering, maar ook meteen netto.

Beleggers als deze staan straks weer in de rij. Dit papier komt in heel andere beleggingsportefeuilles terecht dan onze gewone aandelen, zo legde NBM Amstellands financiële architect drs. Jan van Dongen gisteren uit na de presentatie van de expansieplannen. Zoals meer bedrijfsbestuurders loopt hij niet te koop met de bescherming die prefs bieden. “De beste bescherming is een hoge beurskoers”, vindt Van Dongen en ja, door de overname van Cementbouw en de uitgifte van de preferente aandelen verdubbelt de beurswaarde tot zo'n 750 miljoen gulden. De afgelopen jaren heeft NBM Amstelland dankzij creatieve financieringstechnieken en uitgekiende overnames zijn netto winst ruimschoots verdubbeld tot 30 miljoen gulden. Weinigen weten nog dat NBM, een van de poten waarop het concern gebouwd is, in 1982 uitstel van betaling moest aanvragen maar dankzij een financiële reorganisatie weer op de been kwam.

Van Dongen legde gisteren uit dat iedereen profiteert van de overname van Cementbouw. Voor NBM Amstelland is het een hele grote transactie: het concern betaalt bijna evenveel voor Cementbouw als zijzelf op de beurs waard is. Wie dat doet, moet onder normale omstandigheden zijn aandeelhouders op een ernstige daling van de winst per aandeel “trakteren”. Dat wil van Dongen niet. Van de aandelen van NBM Amstelland is een kwart in handen van buitenlandse, voornamelijk Angelsaksische beleggers. Die eisen nog meer dan Nederlandse aandeelhouders een gestage stijging van de winst per aandeel. Zo niet, dan gooien zij hun aandelen op de markt.

Van Dongen kan hen volgend jaar een kwart hogere winst per aandeel voorschotelen. Hij koopt Cementbouw en betaalt daarvoor jaarlijks 25 miljoen aan dividend op de preferente aandelen. Omdat Cementbouw in 1994 bijna 30 miljoen netto winst maakte en Van Dongen bij Cementbouw nog ruimte ziet voor 10 miljoen extra winst, profiteren NBM Amstelland beleggers ruimschoots.