Kunstrijder Grinkov overlijdt tijdens training op ijspiste

ROTTERDAM, 21 NOV. De Russische kunstschaatser Sergei Grinkov is gisteren op 28-jarige leeftijd overleden. Hij werd tijdens een training in Lake Placid in de VS door een hartstilstand getroffen. Grinkov viel op het ijs toen hij zijn partner en echtgenote Ekaterina Gordeeva wilde optillen. Reanimatie mocht niet meer baten.

Het paar werd in 1988 (Calgary) en 1994 (Lillehammer) olympisch kampioen. Zij waren toen al in het bezit van vier Europese en twee wereldtitels. Vorig jaar sloten Grinkov en Gordeeva een contract met de professionele ijsrevue Stars on Ice. Zij hadden gisteravond in Lake Placid zullen optreden.

In het Amfitheater in Hamar behaalden zij in februari 1994 hun laatste internationale succes. Een reglementswijziging had het voor profschaatsers mogelijk gemaakt aan de Olympische Spelen mee te doen. Zij namen in Noorwegen onder andere dankzij een imposante uitvoering op de tonen van Beethovens Mondschein-sonate de olympische titel over van hun landgenoten Misjkoetenok en Dmitrijev, die in 1992 in Albertville goud hadden gewonnen.

Grinkov en Gordeeva manifesteerden zich in 1988 in Calgary als verlegen tieners, die niettemin de concurrentie de baas bleven. Het publiek beschouwde hen als het ideale schaatspaar. Hun relatie op het ijs groeide uit tot een romance. Zij werden gezien als het toonaangevende voorbeeld van de klassieke elegantie van het Russische kunstrijden.

Gordeeva and Grinkov kenden elkaar al als kinderen. In 1982 koppelden de coaches van een Moskouse schaatsclub de twee aan elkaar. Vier jaar later veroverden zij de wereldtitel, de jury imponerend met spectaculaire sprongen en worpen.

Hoewel Gordeeva 25 centimeter korter was dan haar partner schaatsten de twee in een perfecte eenheid. “De geschiedenis zal er over moeten oordelen, maar zij maakten kracht en artisticiteit tot een perfecte combinatie”, zei kunstrijder Peter Oppegard, die met Jill Watson als derde eindigde in Calgary. “Toen ik hen voor het eerst zag, waren zij vooral erg sterk en atletisch. Maar in 1988 zag ik hen een ballet uitvoeren zoals niemand dat waarschijnlijk ooit eerder had gezien. Ze leken onverslaanbaar.”

John Nicks, al jaren coach van Amerikaanse topkunstrijders, herinnerde zich het paar als uitzonderlijk gedisciplineerd, zowel in wedstrijden als op de training. “Het is een trieste dag voor het kunstschaatsen”.