De Witte Titanic huilt van binnen

Ramón Mendoza is gisteren afgetreden als voorzitter van Real Madrid, morgen de tegenstander van Ajax. De 68-jarige Spanjaard laat de club achter met een schuld van 160 miljoen gulden. 'Ik heb niet gehuild, omdat echte mannen alleen van binnen huilen', zei Mendoza na zijn vertrek.

MADRID, 21 NOV. Verbitterd en teleurgesteld, als een leraar die ondanks zijn wijze lessen de klas wordt uitgepest, verliet hij gisteren zijn club. Na bijna elf jaar voorzitterschap van Real Madrid viel gisteren het doek voor Ramón Mendoza. In februari van dit jaar won hij nog de verkiezingen. Gisteren trad Mendoza af, volgens eigen zeggen doodziek van het gekonkel binnen zijn club. “Maar niemand heeft me gedwongen op te stappen”, aldus de vertrekkende president.

Real Madrid, dat morgen Ajax ontvangt in het Madrileense stadion Barnabéu, maakt moeilijke tijden door. Het vertrek van Mendoza wordt door vele leden van de club nog gezien als een van de betere berichten van de afgelopen tijd. De landskampioen is inmiddels teruggezakt tot de zevende plaats in de Spaanse liga. De financiële situatie van de club is ronduit rampzalig te noemen: voor zover bekend werd het afgelopen jaar een verlies van ruim 13 miljoen gulden geleden, terwijl de club zich zeker voor 160 miljoen gulden in de schulden heeft gestoken.

Dat laatste was vorige maand aanleiding tot een uiterst roerige ledenvergadering, waarbij een meerderheid weigerde de jaarrekening over het afgelopen seizoen goed te keuren. De president - die overigens tot dan toe een aanmerkelijk rooskleuriger beeld van situatie had geschetst - bleef aan ondanks de nederlaag. “Het zou een teken van lafheid zijn nu op te stappen”, aldus Mendoza.

Real Madrid is de spiegel van Spanje. En zoals zo veel politici en zakenlui die groot werden in de explosieve jaren tachtig, is het nu ook de beurt aan Mendoza om boete te doen voor zijn bewind, dat afgezien van arrogantie en alleenheerschappij, gekenmerkt werd door ongecontroleerd graaiwerk en een chaotisch zakelijk leiderschap.

Vanaf zijn aantreden voerde Mendoza een aanmerkelijk minder bescheiden stijl dan zijn roemruchte voorganger Santiago Bernabéu. Terwijl diens weduwe zich tevreden moest stellen met een van clubwege verstrekt pensioentje en een kleurentelevisie, introduceerde de witgekuifde Mendoza het Real Madrid van het grote geldverdienen. Er werden grote zaken gedaan, de jet-set werd genood bij partijen en tijdens de wedstrijd dronk het bestuur niet langer bier maar champagne. Het traditionele beeld van een club voor heren werd voor een groot deel verdrongen door het rumoer van de snelle jongens.

“Bij hen was het altijd kaviaar en luxueuze auto's, terwijl wij genoegen namen met haring en een taxi”, becommentarieerde de afgelopen week Barcelona-voorzitter José Luis Núñez de val van zijn Madrileense collega. De afgelopen tien jaar zijn beide clubs uitgegroeid tot rivalen, wier wedijver het sportieve ver te boven gaat. Op veel medelijden viel Núñez dan ook niet te betrappen. Als liefhebberend jaarverslag-analist mocht hij naar eigen zeggen graag de cijfers van Madrid bestuderen. “Ik begreep er al nooit veel van en dacht dat het een wonder was”, aldus Núñez, wiens eigen club op een jaarwinst van rond de twintig miljoen gulden zit.

Waar het precies fout is gegaan met Real Madrid is niet geheel duidelijk en onderwerp van nadere studie door deskundigen. Volgens de vertrekkende president heeft de verbouwing van het stadion Bernabéu de club tijdelijk in een schuldpositie gebracht. De woedende leden die vorige maand bijeen waren, beschuldigden Mendoza evenwel van financieel wanbeheer en windhandel. Dat de ex-president er tijdens zijn bewind in is geslaagd zelf een niet onaanzienlijk vermogen op te bouwen, wordt daarbij niet onvermeld gelaten. Dat de landskampioen aan het begin van dit seizoen er slechts ternauwernood in slaagde met bijeengeharkte borgsommen een uitsluiting uit de Liga te voorkomen, maakte de stemming er eveneens niet milder op.

Afgelopen zaterdag woonde Mendoza zijn laatste wedstrijd bij in functie van de club. De Witte Titanic, zoals de president wel wordt genoemd (wegens zijn eigenschap in tijden van crisis uiteindelijk toch weer boven te komen drijven), verliet geëmotioneerd de presidentiële loge. “Ik heb niet gehuild, omdat echte mannen alleen van binnen huilen”, aldus de vertrekkende voorzitter, die ondanks alle pathetiek vrij nuchter erkende het gevoel te hebben op zijn eigen begrafenis aanwezig te zijn.

De wedstrijd waarop de spelers hun vertrekkende president tracteerden was overigens de nodige emotie waard. Na een aantal treurige nederlagen, waaronder het vernederende 2-0 verlies tegen Racing Santander een week tevoren, bleek Real Madrid tegenover Atlético Madrid weer geheel in vorm te zijn. In deze klassieker onder de Spaanse voetbalwedstrijden boekte Real zaterdag een 1-0 overwinning.

Met het vertrek van Mendoza lijkt het spel van Real Madrid weer iets van het zelfvertrouwen te hebben teruggewonnen dat de laatste maanden onder invloed van de aanhoudende onrust was verdwenen. Real Madrid heeft een tijdperk afgesloten en zal de komende jaren de financiële puinhoop moeten ruimen die ontstaan is.

Ondanks alle problemen wordt Mendoza nog steeds door velen op handen gedragen. Niet in de laatste plaats door de spelers. “Hij is een grote voorzitter geweest die nu door de verkeerde deur afgaat”, aldus middenvelder Luis Enrique. De Deense sterspeler van Madrid, Michael Laudrup formuleerde het wat voorzichtiger. “Ik denk dat zijn beslissing het beste voor de club is. Maar als je hem persoonlijk kent, stemt het droevig om hem te zien vertrekken.”