Buckingham Palace is nog niet van Lady Diana af

De boodschap van prinses Diana aan Buckingham Palace is ondubbelzinnig: jullie zijn nog niet van mij af. En mocht Camilla Parker Bowles, de maitresse van Charles, plannen hebben om straks met Charles de troon te bestijgen, dan kan ze haar borst nat maken voor een keihrde strijd.

De recent van haar man gescheiden maar overigens 'wellbred' Camilla, die tegenwoordig op vijf minuten rijden met de Rangerover van Charles is komen te wonen, speelt - hoewel stilletjes - nog steeds een rol. Koningin Elizabeth zou haar best als schoondochter willen hebben. Maar Diana heeft in de strijd tegen Camilla, Charles en het koninklijk establishment, in ieder geval een troef: de media en haar contact met de 'man in de straat'. Ze aarzelt ook niet om die troef in de strijd te werpen. Haar televisieoptreden, gisteren, waarin zij menselijk beschadigd uit naar voren kwam, was waarschijnlijk slechts een onderdeel van haar offensief.

Volgens Diana kon Charles vlak na hun huwelijk al niet accepteren dat de pers zich meer interesseerde voor haar dan voor hem. “Met de aandacht van de media kwam er veel jaloezie”, zei Diana. Na de geboorte van haar eerste zoon, William, vertelde ze, had zij haar eerste depressie. “Ik wilde niet meer uit bed komen, voelde mij onbegrepen. Ik had daarvoor nooit een depressie gehad. Het was mijn lichaam dat zei dat het wilde rusten. Ik had ruimte en tijd nodig om mij aan te passen aan de verschillende functies die mij waren toegeschoven.”

Diana gaf toe zichzelf tijdens die periode ook te hebben verwond. “Ik bezeerde mijn armen en mijn benen. Als je het gevoel hebt dat niemand naar je luistert, voel je zoveel pijn in jezelf dat je van alles doet.”

In Buckingham Palace was er niemand die luisterde, ook prins Charles niet. “Misschien was ik de eerste persoon in de koninklijke familie die ooit een depressie had gehad. Als je dat nooit eerder hebt meegemaakt weet je niet hoe je ermee om moet gaan.”

Vanaf de eerste ineenstorting begon de staf van Buckingham Palace, die Diana als 'de vijand' zou gaan betitelen, haar te voorzien van het label 'instabiel'. Diana leed ook aan de eetziekte boulimie. “Het was een vast patroon om in de ijskast te duiken. Ik schreeuwde om hulp, maar zij besloten dat het probleem was, dat Diana onstabiel was.” Diana praatte zelf ook niet over haar ziekte. “Je haat jezelf dus daar praat je niet over.”

Niemand van Buckingham Palace had haar ooit geholpen met iets, ook niet toen ze nog maar net prinses was. “Niemand ging zitten met een stuk papier en zei: dit is je rol. Het was zwemmen of verzuipen, dat leerde ik snel, en ik zwom”, aldus Diana. Dat Diana zo snel en goed leerde zwemmen, was toen een probleem voor Charles, die vond dat hij door zijn vrouw in de schaduw werd gesteld. Hij wilde niet meer samen met haar optreden in het openbaar. “Ik vond dat jammer want ik stelde zijn gezelschap op prijs”, aldus Diana.

Toen Diana een “verandering in het gedragspatroon” van haar man bespeurde, vertelde haar “vrouwelijke instinct” haar dat hij een buitenechtelijke verhouding onderhield. Maar Diana was “niet in de positie” om iets aan de affaire van Charles met Camilla te doen en voelde zich “diep ongelukkig”. Zij had een man die van een andere vrouw hield en kreeg zelf het idee dat zij nergens goed voor was. “Ik werd geportretteerd als iemand die dom is. Ik mocht geen interesses hebben. Ik ben altijd de achttienjarige gebleven, heb nooit wardering gekregen. Niemand zei ooit: goed gedaan.”

In december 1992 verzocht Charles om een scheiding. Diana zou daar zelf nooit om hebben gevraagd, zegt ze. “Ik kom uit een familie van gescheiden ouders en ik wilde dat niet nog een keer.” Na de scheiding is volgens Diana alles veranderd. De vraag in Buckingham Palace was: “Wat doen we met haar?”

“Geplande bezoeken aan het buitenland gingen niet door. Dingen die normaal automatisch mijn kant op kwamen werden tegengehouden, brieven raakten zoek.” De telefonische conversatie van Diana met James Gilbey, waarin hij zegt dat hij van haar houdt en haar 'squidgy' noemt, lekte ook uit. Diana maakte mee hoe het voelde om 'buiten het net' te zwemmen van de beschermde koninklijke familie. “Ik was de gescheiden vrouw van de Prins van Wales. Ik was een probleem. Full stop.”

Diana verraste vervolgens iedereen met de aankondiging dat zij geen publieke optredens meer zou aannemen. “Ik ben een groot aanhanger van het geloof dat je de vijand altijd moet verrassen. De vijand was de afdeling van mijn man.” De treitercampagne van de 'afdeling van haar man' ging door. Totaal kapot was ze toen het boek verscheen van haar goede vriend James Hewitt, waarin hij hun buitenechtelijke verhouding uit de doeken deed. “Er zat veel fantasie in dat boek”, zei Diana maar ze bekende wel: “Ja ik aanbad hem, ja ik was verliefd op hem.”

Alle publikaties over Diana die huwelijken kapot zou maken waren onderdeel van de haatcampagne tegen haar, zei ze. Een campagne uit angst, want Buckingham Palace is bang. “Bang omdat er een sterke vrouw aan het werk is.” Zij wil niemand kwaad doen, ze wil juist goed doen voor de mensen, vooral voor de man in de straat, want die is voor haar de enige die telt.

Diana toonde het Britse volk gisteren een waardig vervolg op het sprookje dat zo abrupt was afgelopen. Een prinses die heeft lief gehad, maar ook heeft geleden, onzeker en eenzaam was maar daar nu weer bovenop is gekomen en vastbesloten is te vechten voor haar toekomst. Zij zal geen koningin worden, zei ze. Maar zij heeft wel veel “liefde te geven” aan het Britse volk. Zij is er niet op uit om de monarchie te ondermijnen, want “waarom zou ik iets vernietigen dat de toekomst is voor mijn kinderen?” Buckingham Palace zal het antwoord op de vraag “wat moeten we met haar?” voorlopig schuldig blijven.