Genieten van landschap vol herfstkleuren

NIJMEGEN, 20 NOV. Het was een fraaie combinatie. Een eenzame Keniaan die geruisloos in een soepele tred door een schitterend landschap vol herfstkleuren rende. De organisatoren van de Zevenheuvelenloop beweren niet voor niets dat ze in de regio Nijmegen het mooiste wegparcours van Nederland hebben liggen. En winnaar Josphat Machuka verkondigde na de 15 kilometer zo waar dat hij tijdens het hardlopen die schoonheid had waargenomen. Had hij daar tijd voor? “Ik kijk om me heen als ik loop. Wat moet ik anders doen?”

Machuka, nog geen 20 jaar, verbeterde op fraaie wijze het parcoursrecord. Organisator Henk Stevens achtte vooraf niemand daartoe in staat. “Die tijd wordt nooit meer verbeterd”, zei hij over de 43.00 minuten van Haile Gebrsellassie uit 1994. Des te groter was de bewondering van Stevens voor de prestatie van Machuka die op 42.23 uitkwam. “Wat gaat hij hard zeg, mijn hemel”, had hij tijdens de wedstrijd in één van de busjes, die voor de atleten reden, uitgeroepen. Machuka was er al na vier kilometer op de Nijmeegse Baan in zijn eentje vandoor gegaan. De beste Nederlander Marco Gielen, vijfde, zei het kort maar krachtig: “Vroem en hij was weg!”

Wat zijn manager Jos Hermens betreft had Machuka niet zo hard hoeven lopen. Pole, pole, schreeuwde hij zijn pupil een paar keer toe, wat in het Swahili zoiets betekent als 'rustig aan'. Machuka hoorde het niet, of wilde het niet horen. “Ik moet hem altijd maar intomen”, vertelde Hermens naderhand met een vaderlijke glimlach. “Hij moet aan zijn carrière denken. De Kenianen willen altijd maar rennen. Ze zien dat ze een paar duizend dollar per wedstrijd kunnen krijgen. Dus willen ze dat elke week wel. Maar dan is je lijf binnen twee jaar opgebrand. Daar moet ik ze tegen beschermen.”

De jacht op het record had er waarschijnlijk mee te maken dat de beste tijd in Nijmegen in handen was van Gebrselassie, de grote plaaggeest van Machuka en zijn landgenoten. De jeugdige winnaar van gisteren ontkende dat, maar volgens Hermens speelde het wel degelijk mee. Machuka behoorde drie maanden geleden bij het WK atletiek in Göteborg tot de drie Kenianen die op de 10.000 meter door de Ethiopiër Gebrselassie werden vernederd. “Ik dacht dat ik hard liep, maar ik kwam niet vooruit. Ik was moe”, herinnert Machuka zich zijn WK. “Maar je moet teleurstellingen meemaken om ervaren te worden.”

Machuka denkt Gebrselassie straks wel aan te kunnen. Bij de Zevenheuvelenloop kwam het nog niet tot hun eerste confrontatie van dit seizoen. Haile Gebrselassie houdt thuis in Ethiopië rust na een loodzwaar jaar. Er deden in Nijmegen wel twee broers van hem mee, de in Eindhoven woonachtige Tekeye met nummer 13 en Belay, de benjamin, met nummer 24. Ze verdedigden met verve de eer van hun familie met respectievelijk een zevende en een vierde plaats. Maar ook zij waren niet opgewassen tegen Machuka.

Hoe gulzig hij eerder de weg onder zijn voeten had laten wegglijden, zo bescheiden was de winnaar na afloop. Er stond in concertgebouw 'De Vereeniging' een weelderig buffet voor hem en zijn collega's klaar, maar Machuka koos voor een kop thee met drie flinke klonten suiker en een peer. Martin Fiz schepte wel flink op, twee volle borden. De Spanjaard verontschuldigde zich voor zijn gulzigheid. Hij stond op het punt om naar huis terug te keren en prefereerde dit eten boven het vliegtuigvoedsel.

De 32-jarige Fiz, met startnummer één, was in Nijmegen de duurste atleet. Hij is Europees- én wereldkampioen op de marathon. Hij was na het afzeggen van de geblesseerde Belg Rousseau dé trekpleister van de twaalfde editie van de Zevenheuvelenloop, maar het stond bij voorbaat vast dat Fiz niet zou winnen. Zijn hele seizoen staat in het teken van de olympische marathon van Atlanta. Hij was in Nijmegen als het ware aan het trainen. Wel had de organisatie in ruil voor een fiks startgeld van Fiz geëist dat hij een goede klassering zou halen.

Fiz kwam uiteindelijk als twaalfde over de finish. Dat viel een beetje tegen, maar niemand die daar om maalde na de topprestatie van Josphat Machuka. “Applaus voor een geweldenaar!”, schreeuwde de speaker bij aankomst van de Keniaan aan de finish op de Groesbeekseweg.