De 'gouden agro-rock' van boze boeren

TILBURG, 17 NOV. De boeren zijn in opstand gekomen tegen het mestbeleid van het kabinet. Dat kan zo langzamerhand niemand meer ontgaan die regelmatig door het land rijdt. Men wordt niet alleen geconfronteerd met slogans als “Den Haag we zijn het zat”, maar ook met protestrijmen die het betere Sinterklaasgedicht naar de kroon steken. Dat gaat in de trant van: “De goed heilig man moest zich eens goed bedenken wat hij de lieve Angèle zou gaan schenken”. Of: “Als deze boer het niet kan rukken, gaat hij van de gemeente plukken”. Of: “Van Aartsen doe niet zo stoer, wordt zelf eens een jaar boer”.

De woede verstikt kennelijk niet alleen het gevoel voor rijmritme maar ook de fijngevoeligheid, zo die al aanwezig is. Tijdens een demonstratie voor het provinciehuis in Den Bosch verscheen een aantal boeren verkleed in witte lakens met puntmutsen. Daardoor leken ze verdacht veel op aanhangers van de Amerikaanse racistische beweging Ku Klux Klan. Het pijnlijke was dat ze dat zelf niet eens in de gaten hadden. Hun voorman A. Latijnhouwers, voorzitter van de machtigste boerenorganisatie in het land, de Noordbrabantse Christelijke Boerenbond (NCB), zei immers zich er niet van bewust te zijn geweest dat deze uitdossing bij mensen, die woedend reageerden, reminiscenties opriep aan de zwartste breinbrouwsels die in het hoofd van een mens maar kunnen opkomen. “We zullen daar voortaan alerter op moeten zijn”, aldus Latijnhouwers in een Brabantse krant, “want onze acties moeten positief overkomen bij de burgers.”Gisteren kregen de boeren daarvoor een herkansing. In het Noordbrabantse Asten werd toen een CD gepresenteerd waarop een aantal protestsongs zijn te horen. Nog voordat het zover was, waren er al 20.000 van verkocht, wat goed heet te zijn voor 'goud'. Een zogenoemde Agro Rockband uit de Achterhoek zingt over “schijt aan het beleid”. Voor de veearts-zanger Rinus Rasenberg uit Roermond is het ambtelijk apparaat een kluitje “Dictatorretjes” die zich verschuilen achter dikke dossiers onder het adagium: “Ik pak, ik grijp, ik heb.”

De zich Fuck the Möck noemende groep boeren uit het Brabantse gehucht Maashees brengt de tekst: “De Boer, De Boer, De Boer van het milieu, De Boer, De Boer, De Boer, de boeren zijn het beu.” Kortom: het is een verheffende verzameling, of, zoals de NCB zegt in een begeleidend communiqué “een ludieke, creatieve manier waarop de boodschap van de boeren duidelijk uiteen wordt gezet.” In ieder geval rijmen de liederen, zij het niet altijd met een gepast gevoel voor humor, maar je zult dan ook tot je nek in de stront zitten.