Kiki Lamers

Galerie Bloom, Bloemstraat 150, Amsterdam. T/m 2 dec. Di t/m za 13-18u. Prijzen 6000 tot 9000 gulden.

De schilderijen van Kiki Lamers bevatten bijna altijd dezelfde elementen, ook de zes doeken die ze nu tentoonstelt in galerie Bloom in Amsterdam. Een naakte vrouw met kort zwart haar, geschilderd in roze en grijs waardoor ze een wat grauwe, vervallen aanblik biedt. Meestal is er één meubelstuk te zien (een stoel, een tafel, een bed of een bad), en soms ook een kind. Verder schildert Lamers altijd nadrukkelijk de ruimte waarin de vrouw zich bevindt; op bijna alle doeken vallen de randen van het schilderij samen met paarse, grijze of bruine wanden van de benauwde kamertjes waartoe de vrouw gedoemd lijkt.

Het intrigerende aan Lamers' schilderijen is dat ze, juist door die soberheid, een soort tussenwerkelijkheid lijken te tonen. Een wereld van schaarste die voor een groot deel samenvalt met de normale, maar waar kleine variaties een subtiele spanning veroorzaken. Zo wisselt soms in hetzelfde schilderij het perspectief. Op Woman holding her breasts zien we de vrouw bijna recht van voren, terwijl we tegelijkertijd schuin boven de stoel hangen die naast haar staat.

Door het ontbreken van iedere verwijzing naar mode en tijd worden Lamers' doeken bijna tijdloos - de enige tijdgebonden verwijzing is de stijl waarin ze geschilderd zijn. En wanneer ze dan ook, zoals nu in galerie Bloom, in serie worden gepresenteerd krijgen ze plotseling iets allegorisch. Alsof Lamers, door het uitbeelden van begrippen als eten, ziekte en wassen, probeert haar vrouw de Zeven Werken van Barmhartigheid te laten personifiëren.