Mix van camp, kitsch en kots

De doelgroep van het nieuwe blad Extrakt, 'International Magazine for a new society', is onduidelijk. Extrakt is een blad voor mensen, schrijft hoofdredacteur Ger van Wulften pontificaal. Twintigers, maar geen gemiddelde twintigers. Want “Extrakt bevredigt geen behoeften, maar kweekt ze”, met artikelen die “actueel, vergaand en modern” zijn.

Wat voor behoeften kweekt Extrakt zoal? Het heeft iets te maken met seks, drugs, rock 'n' roll, zelfverminking en computers. Op de cover toont meesterkok Ricardo van Ede zijn tatouages en tepelklemmen, waarbij als speels accent een trosje bieflappen uit zijn mondhoek bungelt. Ricardo blijkt desondanks een “aandoenlijke burgertrut” te zijn die niet “met zijn lul in de kettingen hangt” maar wel naar de Efteling gaat. Ook tekenaar Eric Schreurs mag zijn levenswijsheden debiteren (“bepaalde vrouwen, daar ga je alleen op liggen”). Hij is bekend geworden met de Klepzeiker-strips. Zijn weergave van geslachtsdelen en enge gezwellen inspireren een hele generatie.

Voorts heeft Extrakt de hand weten te leggen op een verslag van een reis naar San Fransisco. De auteur bespaart de lezer geen detail over zijn drankmisbruik en orale seks-ervaringen. Er is een reportage over Hellens Place, een club in Amsterdam waar alle seksuele voorkeuren zich gratis op elkaar uitleven. Erwin Olaf levert foto's, waaronder zijn zelfportret met spermaklodders.

Extrakt biedt de mix van camp, kitsch en kots die door cultuurhelden als Manfred Langer, Theo van Gogh en Eric Schreurs de laatste tien jaar zo'n hoge vlucht heeft genomen. Men tracht haast wanhopig te schokken, te imponeren en bij de tijd te zijn. Maar onder het lezen bekruipt je vooral een grote vermoeidheid. Curieus detail: Extrakt vertrouwt kennelijk niet op het eigen rendement want de redactie is alleen via een 06-nummer te bereiken: àƒ 1,- per minuut.