Enqvist knokt tegen reputatie van landgenoten

FRANKFURT, 16 NOV. Thomas Enqvist staat voor een onmogelijke opgave. Om ooit de beste tennisser van Zweden te worden, moet hij op zijn minst nummer één van de wereld zijn en vier keer Wimbledon winnen. Hij heeft het afgelopen seizoen Stefan Edberg afgelost als beste Zweed op de ranglijst, maar staat voorlopig nog in de schaduw van zijn landgenoten Björn Borg, Mats Wilander en Edberg.

Alsof hij al jaren meedraaide aan de top, zo makkelijk won Enqvist gisteren in Frankfurt van Jim Courier. Het werd binnen zeventig minuten 6-3 en 6-2 in de eerste poule-wedstrijd van de debutant op het ATP-wereldkampioenschap. Toch duurt het nog even voor zijn prestaties ook in eigen land tot groot enthousiasme zullen leiden.

“Ik won vorige week een toernooi in Stockholm en men weet nu een beetje wie ik ben”, vertelde Enqvist gisteren na zijn zege. “Maar het publiek in Zweden is verwend. Tennis is nog steeds populair, maar voetbal en ijshockey zijn het tennis voorbijgestreefd. We hadden in de jaren tachtig vier spelers in de top-tien. Nu vinden ze dat je niet goed bent als je twintigste of vijftiende staat.”

De 21-jarige, 1.90 meter lange Enqvist vormt met Magnus Larsson, vorig jaar verrassend winnaar van de Grand-Slamcup, de nieuwe generatie tennissers uit Zweden. Zijn opmars, die dit jaar begon op plaats 53 van de ranglijst en tot nu toe resulteerde in een achtste plaats, komt niet geheel onverwachts. Enqvist begon op zijn vijfde met tennissen. Hij werd geboren in Trollbäcken, een buitenwijk van Stockholm, en volgde zijn vader en oudere broer naar de tennisbaan. Hij was al in zijn jonge jaren een groot talent. Hij won drie keer de Donald-Duckcup, het Zweedse jeugdkampioenschap, en behaalde in 1991 de juniorentitels van de Australian Open en Wimbledon; in dat jaar verloor hij op Roland Garros de finale op het nippertje van Andrei Medvedev. Hij sloot destijds het jaar af als beste junior ter wereld.

Met zijn harde en vlakke slagen vanaf de baseline is Enqvist, die lijkt op de Noorse schaatser Johann-Olav Koss, een exponent van de jongste generatie tennistalent. Vier jaar geleden, toen Courier met zijn mokerslagen voor het eerst het graveltoernooi in Parijs op zijn naam schreef, leek Courier de ultieme hard-hitter. Daarna gaven Agassi en Sampras het tempo aan. Maar spelers als Enqvist en de Australiër Mark Phillipousis slaan minstens even hard en snel, terwijl ook talenten als Jevgeni Kafelnikov, de Chileen Marcelo Rios en de Nederlander Sjeng Schalken zich moeiteloos aan het hoge tempo van de slagenwisselingen hebben weten aan te passen.

Het talent van Enqvist is in ieder geval niet onopgemerkt gebleven bij zijn collega's. Hij versloeg dit jaar onder anderen Agassi, won al twee keer van Michael Chang en kreeg kansen tegen Sampras. “Hij is een van de moeilijkste tegenstanders, omdat hij ijzersterk is vanaf de baseline”, vertelde Sampras, die op de televisie in de kleedkamer verbaasd had zitten kijken hoe makkelijk Enqvist won van Courier. “Hij had eerder dit jaar een matchpoint tegen mij in Montreal en het was ongelofelijk hoe goed hij vandaag serveerde tegen Jim”, zei Sampras.

Enqvist, die wordt getraind door de oud-top-tien-speler Joakim Nystrom, had al eerder de top kunnen bereiken, maar hij werd vorig jaar zwaar op de proef gesteld door de beperkingen van zijn lichaam. In maart 1994 werd hij geopereerd aan zijn linkerknie, wat hem drie maanden kostte, en in november aan zijn rechterknie. Het maakte hem bewust van het belang van goed voetenwerk, waar hij sindsdien hard op trainde. “Daar heb ik dit seizoen mijn succes aan te danken.”

Niet bekend

In zijn partij tegen Courier was Enqvist gisteren steeds net iets eerder bij de bal dan de Amerikaan, waardoor hij in de baseline-rally's telkens het initiatief kon nemen. In de eerste set brak hij naar 4-2 en behield hij vervolgens zijn service. In de tweede set liep hij met twee service-doorbraken uit naar 4-0, voordat Courier de eer nog kon redden. De voormalige nummer-één, die zijn inzinking van vorig jaar volgens eigen zeggen heeft overwonnen “dankzij veel seks en sinaasappelsap”, miste gisteren het heilige vuur. “De vonk ontbrak”, zei Courier.

“Het was echt leuk om op de baan te staan”, concludeerde Enqvist. “Ik raakte de bal zo goed en makkelijk. Het was een van die zeldzame dagen, dat alles lukte. Zelfs als ik al eens het net raakte, ging de bal er nog overheen. Het was een de beste wedstrijden uit mijn carrière. Het is sowieso een prachtige ervaring, en goed voor mijn spel, om aan dit toernooi mee te kunnen doen.”