Lubbers (1)

Als Ruud Lubbers het beste is dat Nederland te bieden heeft, dan is dat duidelijk niet goed genoeg voor de Verenigde Staten. Want zij hebben daar wat minder positieve ervaringen met hem, evenals overigens met Hans van den Broek. Hun minister van buitenlandse zaken onder Reagan, George P. Shultz, vermeldt ze drie keer in zijn autobiografie 'Turmoil and Triumph'. Eerst als Bouterse in Suriname een narcocratie vestigt, zijn tegenstanders neerknalt en aanpapt met Cuba en de Sovjetunie. De Verenigde Staten vragen Nederland om steun voor maatregelen, maar Ruud en Hans geven niet thuis. Daarna komen de kruisraketten, nota bene een Europees NAVO-initiatief, en de Hollanditis. En ten slotte een echt Hollandse preek na de Amerikaanse vergeldingsactie tegen Libië. De heren Lubbers en Van den Broek komen bij Shultz naar voren als sympathieke lieden, en uiteraard zéér bekwaam, zoals Wim Kan zou hebben gezegd. Maar waar je, als puntje bij paaltje komt, niet veel aan hebt. Shultz beschrijft het heel diplomatiek en dus ook tussen de regels door, maar wel duidelijk. Bij het State Department en het Pentagon zullen ze hun frustraties van toen nog niet vergeten zijn. Of anders weten de Republikeinen het nog wel. Maar Kohl dan? Die kreeg een prachtkans om op de vriendelijke toer te gaan en zijn handen in onschuld te wassen. Want Kohl ken zijn pappenheimers en vergeet niets, waardoor hij eerder dan de anderen ziet hoe de hazen lopen. Verder stonden er sinds de kruisraketten, de Duitse eenwording en Maastricht nog een paar rekeningen open. Dus, zoals ze aan de overkant zeggen, 'give them enough rope to hang themselves'. Want ook Kok en Van Mierlo moeten nu een toontje lager zingen. Het is misschien geen slecht idee als onze regering bij een volgende kandidaat eerst een advocaat van de duivel benoemt. Dat doen ze in Rome ook bij heiligverklaringen. Dan kan die eerst in memoires en oude kranten, buitenlandse uiteraard, eens opzoeken hoe men elders denkt over ons kikkerlandje en dezelfde toonaangevende brulkikkers. Uiteindelijk zijn zij niet op hun verzoek ontworsteld aan de zee.